Zuiderburen van net over de grens weliswaar, Lille, die met The Dust Of Our Dreams aan hun derde album toe zijn. Naar eigen zeggen een jazzrock trio met inspiratiebronnen als Nick Cave, Wim Wenders en Tuxedomoon.
![](https://i2.wp.com/luminousdash.be/wp-content/uploads/2020/05/bärlin.jpg?fit=1024%2C1024&ssl=1)
De openingstrack Pagan Rituals vangt in aan met een onheilspellende drone en zacht meanderende klarinet noten die inderdaad stof tot dromen vormen. Een strakke drumbeat, nóg later een The Cure flanger bas en sacraal aandoende stemmen, om de song een heel andere richting uit te sturen die dan vervolgens helemaal open barst als de zware gitaarriffs hun intrede doen. De titel doet het vermoeden rijzen van een voorliefde voor Keltische en occulte sferen. De titeltrack herbergt dan weer smaakvolle postrock gitaren op een subtiele maar aanstekelijke groove.
Vooral de zowel mannelijke en vrouwelijke vocalen duwen het geheel echter in de folkrock richting en helaas niet in die van Cave. Muzikaal is het nochtans zeer sterk, de reeds genoemde basisinstrumenten krijgen ter inkleuring vaak fraaie samples mee en als de stembanden hun manieren wat houden zoals in The Feast, genieten we met volle teugen denkend aan Jaga Jazzist of de samenwerking van DAAU met het Franse Ezekiel.
Gothic fans gaan hier ongetwijfeld van smullen, maar wij zouden er niet om rouwen moesten ze volgende keer een louter instrumentaal album voorschotelen.