Hij is er, het langverwachte debuut van Usi ES. Een paar jaar geleden verscheen met Mutiny een mini-album, maar opvolger Side Quest klinkt duidelijk anders en beter! Side Quest refereert aan de verschillende zijwegen die je in je leven kan inslaan. Iedere weg is een keuze met gevolgen. Bij iedere song heb je het gevoel onderweg te zijn. Soms loop je eens verloren, zelfs definitief een andere keer raak je op de juiste plek.
De muziek van Usi ES is niet in een hokje te duwen. Wel zijn de synthesizers altijd present. Synthpop maar van het soort waarbij de synths zowel koud als warm klinken. Soms met een eighties-vibe zonder dat het echt eighties klinkt, wel met dezelfde melancholie.
De plaat begint met MonQi, een korte (heerlijke) piano-interlude die binnen de kortste keren ontploft in een typische Usi Es-track waarbij Esther Weemaes – zo heet ze – je onderwijl de hand aanbiedt om mee te wandelen in haar raadselachtige wereld waarin haar ingetogen stem de gids is. Een sprookjeswereld waarin het soms heerlijk vertoeven is. Soms een beetje Björk-gewijs naïef, maar het is ook een plaats waar je al eens huivert. Usi Es sluit immers nooit de ogen voor de soms bittere realiteit. Ze vertelt immers songs over het leven. Soms mooi, soms vies.
Dat hoor je vooral op Sender Unknown, de eerste single uit deze plaat, waarin Esther het subtiel maar doeltreffend over de vluchtelingenproblematiek heeft. Dat doet ze ook op One Way The Sea, een duet met Wolf Vanwymeersch. Meestal zijn duetten vrolijk, maar deze heeft een heel donker kantje. Een song over gelukszoekers op zee. Misschien wel één van de meest overbodige termen ooit, want welke mens gaat op zoek naar geluk. Wolf klinkt meer dan ooit als Mark Lanegan, of zo je wil als Nick Cave. Een song die aanvoelt als de woelige zee.
Toch hoor je meer dan ooit wat voor een goede songschrijfster Esther wel is, want zowel Night Time Bike Rides, Dashboard Lights of Konami Code kunnen meedingen naar de titel van perfecte popsong. Het soort nummers waarvan je hoopte dat Depeche Mode ze ooit zou schrijven, maar het nooit deed. Dromerige muziek die tegelijkertijd gitzwart aanvoelt.
Een plaat vol muzikale wendingen gedragen door een carrousel van emoties, zoals Johnny (Like A Queen) dat een aangrijpende ode is aan een overleden vriend die ze in Bali leerde kennen en één van de eerste mensen was met wie ze haar muzikale dromen deelde.
Side Quest is zo’n plaat waarvan je blij bent dat je hem hebt leren kennen. Laat deze kans vooral niet aan je voorbijgaan.
De plaat is ook live te beleven. Op zondag 8 februari kun je Usi ES zien in Den Trap in Kortrijk tijdens een Luminous Fest met Bat Eyes en Magazines. Op 14 februari stelt Usi ES haar plaat live voor in Theater Tinnenpot in Gent. Telkens ondersteund door Jan Borré (toetsen), Tom Leyman (drums) en andere gastmuzikanten.
Facebook – Instagram – Spotify
