Met drie decennia ervaring en een onwrikbare toewijding aan rituele klanken, lanceerde This Morn’ Omina Vestiges – 30 Years Of Ritual Sound (1996–2026), een compilatie-album waarop niet eerder uitgebrachte en zeldzame nummers verzameld werden.
Sinds 1996 volgt het Belgische collectief, aangestuurd door Mika Goedrijk, een sonisch pad waar ceremoniële ritmes, esoterische filosofie en elektronische agressie samenkomen in een unieke sound. Genre-grenzen werden verloochend, want inspiratie kwam uit oude mystiek, Midden-Oosterse modaliteiten, martial industrial, EBM en hypnotische technostructuren en dat leidde tot een zowel archaïsch als futuristisch geluid. Wie hen live aan het werk zag, weet dat optredens rituelen op zich zijn: confronterend en meeslepend, met de nadruk op herhaling en trance, erop gericht de luisteraar opnieuw te verbinden met het oerbewustzijn.
Op Vestiges krijgen we een collectie aan donker vooruit stuwende industrial-/EBM-tracks. Onophoudelijke analoge pulsen vormen de basis voor nummers als The Nameless Grey (FL), Tenet(s) Of On [ccf] , Epoch (ccf), (The) Ninth Key (ccf)… Esoterische, erg natuurlijk aanvoelende, doch wilde percussie drijft nummers als Nuraghi. Ware trips voor de ziel! En dan zijn er ook enkele tragere sonische kunstwerken, waarin je bij elke luisterbeurt steeds meer nieuwe elektronische laagjes en details ontdekt, zoals in The Penultimate Truth.
This Morn’ Omina slaagt er als geen ander in om techno in een industrial-bad te dompelen en te infuseren met de vuilste, meest duistere beats. (The) World Tree (ccf) en Mainomai (ccf) zijn er straffe voorbeelden van. Meer duistere, mystieke tracks als Stitchface, aarzelen – ondanks hun duisternis – niet om ons evenzeer mee te laten deinen, te laten verzinken in een donkere trip. De laatste track op het album is hun hit One Eyed-Man (Liber III), die hier in een hernieuwde versie compromisloos opnieuw zegeviert. We spreken over de laatste track, maar krijgen er naast de 12 albumtracks maar liefst 6 bonustracks bovenop! Een verzamelalbum dat je niet wil missen!
“Vestiges is geen retrospectieve triomftocht, maar een herbevestiging van het doel. Het vuur dat in 1996 werd aangewakkerd, brandt nog steeds. This Morn’ Omina is geen relikwie uit een tijdperk. Het is een levende stroom die zich nog steeds ontvouwt”, laat de band weten. Dat belooft nieuw werk, denken we!
