“Take off those headphones and let this world pour into you” zingt Jim Kerr in The Signal And The Noise, nu al één van van onze favoriete tracks op het gloednieuwe album van Simple Minds, dat vrijdag 2 februari 2018 uitkomt. Natuurlijk kunnen we ons vinden in Kerrs boodschap maar; zet die hoofdtelefoon toch ook af en toe eens op als je Walk Between Worlds gaat exploreren. Een plaat die met elke luisterbeurt beter wordt en zich dan telkens verder openbaart.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2022/07/SM-WBW-cover1200-1024x1024.jpg)
“Now it’s all coming together” klinkt het in Magic, en Kerr vat zo perfect de essentie van het album samen. Knipogend naar Sons and Fascination, New Gold Dream, Once Upon A Time, Sparkle in the Rain, ook voorganger Big Music en zelfs Good News From The Next World en toch urgenter, frisser en vernieuwender dan ooit klinkend. Simple Minds leveren een fameuze krachttoer af met deze Walk Between Worlds, misschien wel de spannendste Simple Minds-plaat sinds New Gold Dream!
De loepzuivere productie, het kamerbrede gelaagde geluid, het feest van uitwaaierende keyboards, de heerlijk galmende en zelfs gierende gitaren van Charlie Burchill, een stevige beat, de prachtige vocalen van Jim Kerr, Sarah Brown en Catherine Anne Davies en de heerlijke melodielijnen hebben er natuurlijk veel mee te maken. Of zijn het die uitgekiemde composities waarin echt alles klopt en niets aan het toeval wordt overgelaten? Waar wij al behoorlijk onder de indruk waren door voorganger Big Music, zijn we nu volledig van onze sokken geblazen.
Opener Magic met zijn onweerstaanbare groove en stuwende drumpatroon, leunt misschien nog het meest aan bij Big Music en is daar het logische vervolg op, of was het een song die de plaat toen niet haalde? Verder brouwend op het elan van Big Music, als eerste single van de nieuwe plaat uitgebracht, vormt de song het perfecte bruggetje naar de rest van de nummers op Walk Between Worlds. We verdenken de Schotten er stiekem van dat dat hoegenaamd geen toeval is.
Zou Ged Grimes onlangs op café geweest zijn met Peter Hook, of zouden beide bassisten wat gejamd hebben, of speelt Hooky stiekem mee op het redelijke donkere Summer dat gedreven wordt door een onweerstaanbare loodzware baslijn, toch wat New Order-esque. Behalve de pompende bas horen we een feest van percussie. Horen we daar conga’s? In het instant meezingbare refrein heeft Jim het overduidelijk over een Schotse of Belgische zomer: “Here comes summer, here comes rain”. Summer klinkt alsof het meer rock-georiënteerde Sparkle in the Rain, het destijds zwaar ondergewaardeerde Cry en het eerder etherische New Gold Dream stevig met elkaar hebben staan te
flirten.
Utopia start met hi-hats en verstoorde gitaren waarop de song zich na een luide drumknal verder sleept, met prachtige vocalen van Kerr die kamerbreed klinken in deze mysterieuze compositie. Ook bij In Dreams ligt het tempo wat lager, maar wat een machtig lied. Kerrs vocalen klinken mierzoet, de man zingt werkelijk beter dan ooit. Het is ook genieten van de vocalen die Catherine Anne Davies en Sarah Brown hier leveren. Een heerlijke melodie, die in een zwoel en broeierig Serge Gainsbourg-sfeertje baadt.
The Signal and the Noise is met zijn vette keyboards, loeiharde drums, killer-riffs van Charlie Burchill én een geweldige tekst zoals alleen Jim Kerr die kan bedenken, wat ons betreft nu al memorabel. “Take off those headphones and let this world pour into you. Throw off those glasses and then you’ll start seeing. Forget those battles, those ones that mean nothing to you. Know you’re alive and just smile, you’ll start hearing”. Deze majestueuze track, bewijst ten volle de relevantie die Simple Minds in 2018 nog steeds hebben.
Het vlaggenschip van het album is wat ons betreft Barrowland Star, een machtige ode aan de legendarisch concertzaal in Glasgow: Barrowland. Met rijkelijk gearrangeerde strings, denderende vocalen van Kerr en de dames en vanaf ongeveer de vierde minuut een verrukkelijke gitaaruitbarsting van Charlie Burchill, tot op het einde, terwijl nog meer strings klinken, de vocalen van Jim Kerr en Sarah Brown in de achtergrond en een tweede gitaarlawine zowaar. Het moet geleden zijn van Good News From The Next World dat er zoveel gitaargeweld in een Simple Minds-nummer zat. En dan bekennen we dat we eerder koele minnaars zijn van dat album. Toen was het een teveel aan ‘kijk mama, zonder handen’. Maar hier klopt gewoon alles.
“What will you do when there’s so much to lose?” vraagt Jim Kerr zich af in Walk Between Worlds. De titeltrack van het album is hoogzwanger van de bombast. En neen, dat stoort geen seconde. Echt alles wordt hier uit de kast gehaald, incluis een heus strijkorkest. Weer veel keys en fraai gitaarwerk van Burchill ook.
Sense of Discovery vangt aan met wat mistige en getroebleerde keys, dan volgt een huilende gitaar annex een elektronische zucht, een trukje dat ze ooit al eens toepasten op Sugar op het Cry-album. Dan wordt er ferm op de grote trommels gemept, en zo ontwikkelt de song zich verder, eerder laid back. Met een meer dan vette knipoog naar Alive & Kicking in het refrein met prachtige samenzang door Kerr en de dames.
Dan is het al op. De nieuwe plaat telt slechts acht nummers, maar alle acht goed, wat ons betreft. Geen vullers, dat was ooit wel eens anders, met Real Life als dieptepunt. Walk Between Worlds werd geen pijnlijk teruggrijpen naar vroeger, al zijn er natuurlijk (gewilde) duidelijk knipogen, noch is het een geforceerd hip willen zijn zoals dat een niet nader genoemde Ierse band op hun recentste album overkwam.
Simple Minds maakten met Walk Between Worlds een enorm evenwichtige plaat waarbij het eigen geluid vooropstaat, met twee voeten in het nu en met een hoopvolle blik naar de toekomst. Met Big Music was het pad al geëffend, nu maakte ze zomaar eventjes een meesterwerkje!
Het concert van Simple Minds in de AB op 15 februari 2018 is al lang hopeloos uitverkocht, maar in de zomer tourt de band uitgebreid in de UK en Europa, vooralsnog zijn geen data in ons land bekend, maar het zou ons verbazen mochten die er niet komen. We houden je op de hoogte!
Vanaf vrijdag 2 februari 2018 kun je het twintigste studio-album vinden, een absolute aanrader!