Sommige bands nemen een sabbatical, andere glippen er een generatie tussenuit. Moonfolks werd drie decennia geleden (!) in Gent in het leven geroepen, nam tussen 2001 en 2020 een bijzonder lange pauze en werd daarna opnieuw uit de mottenballen gehaald. Alsof er dertig jaar lang een goed bewaarde fles ergens in een donkere kelder had liggen rijpen, verschijnt nu eindelijk het eerste album: The Black Wind. Acht nummers sterk en geïnspireerd door Nosferatu uit 1922, de inmiddels prehistorisch ogende horrorklassieker van F.W. Murnau.
Dat klinkt allemaal behoorlijk duister, maar Moonfolks trapt niet af met een orgel dat vanop een kerkhof door de mist komt aangeslopen. Integendeel: Steamy Windows zet het album lichtvoetig in en vinden we meteen een van de betere songs van de plaat. De vampieren mogen dan nog ergens in de coulissen staan wachten, Moonfolks heeft duidelijk geen zin om zich acht nummers lang in een zwart laken te hullen. Indie, krautrock, psychedelica, postrock en een flinke scheut ruimtevaart worden hier samengebracht tot wat de band zelf nogal adequaat ‘kraut-noir’ noemt. Gaandeweg sluipt de duisternis er wel degelijk in, maar altijd met gevoel voor melodie, dynamiek en een gezonde dosis muzikale eigengereidheid.
En misschien is dat ook precies waarom The Black Wind zo sympathiek klinkt. Geen haast, geen poging om dertig verloren jaren in één plaat te proppen. “Sometimes working slowly is just fine”, lijkt de filosofie, en daar valt eigenlijk weinig tegenin te brengen. De nummers bewegen zich ergens op de grens tussen compositie en improvisatie, met dromerige vocals, soms lekker slordig gitaarwerk en arrangementen die voldoende ruimte laten voor de muziek om onverwachte zijpaadjes in te slaan. De comebackbezetting kreeg bovendien een nieuwe impuls met Vince Delhaye van Bergaf in de rangen; bij Moonfolks neemt hij de bas voor zijn rekening.
Ook de verpakking verdient een pluim. The Black Wind is niet zomaar een digitale bundel songs, maar een mooi uitgegeven album met artwork van de Pools-Ierse artieste Beata Piekarska Daly. De plaat is bovendien te beluisteren en te verkrijgen via Bandcamp, waar ze mooi aansluit bij het DIY-karakter van deze merkwaardige maar bijzonder geslaagde wederopstanding.
Wie na al dat luisteren vermoedt dat Moonfolks live nog een stuk interessanter kan worden, krijgt deze week donderdag de kans om dat persoonlijk uit te zoeken. Op 24 september stelt de band The Black Wind voor in Kinky Star in Gent. Dertig jaar na de oprichting eindelijk een eerste album afleveren en het vervolgens op de Vlasmarkt komen voorstellen: daar zouden wij, geheel vrijblijvend maar toch met enige aandrang, durven bij zeggen dat je dat best eens gaat meemaken, al dan niet in vampieren-outfit.
