Sneller moeten we zijn, want het nieuwe dubbelalbum van Belgische dark electro-duo Mildreda is nog maar pas uit en werd in het Duitse tijdschrift Sonic Seducer uitgeroepen tot “Album van de Maand”. Een terechte bejubeling, want Jan Dewulf blijkt met Realities een nieuw hoogtepunt bereikt te hebben. Ambitieus, zowel op vlak van sound als qua inhoud en zo innovatief dat hun donkere sferen toegankelijker klinken dan ooit. “Ik wilde de emotionele grenzen van dark electro doorbreken zonder de intensiteit te verliezen – om kleur, kwetsbaarheid en thema’s toe te laten die dit genre normaal gesproken niet toelaat.”, vertelt Dewulf daarover.
In tijden van A.I. en virtual reality, word het filosoferen over wat de werkelijkheid is alleen maar complexer. Een fundamentele vraag die filosofen, wetenschappers en kunstenaars eeuwenlang beziggehouden heeft en nu urgent op zoek is naar antwoorden. Dat Mildreda daar een artistiek antwoord op biedt, verbaast niet, aangezien Jan niet alleen muzikant, maar ook gediplomeerd filosoof is. Waar het vorige album Blue-Devilled de Sartriaanse hel verkende, is het nu Albert Camus die door de nummers van Realities fluistert.
Achttien tracks om antwoorden te zoeken en koude, harde elektronica in te kleuren met existentiële waarheden en al de emoties die daarmee gepaard gaan. Nummers over realiteiten, afgewisseld met sonische ‘reality checks’. Een briljant idee als ruggengraat voor de opbouw van een ijzersterk album waarin getwijfeld wordt over de echtheid. Om de ruggengraat nog te verstevigen, liet Mildreda zich bijstaan door twee gastvocalisten van formaat. Zo horen we Constantin ‘Breñal’ Warter van de Duitse cultband Calva Y Nada in Rückwärts. Elektronische fluisteringen en kreunend harde industrial vormen daarin de hartslag van een rake, kille track, ingekleurd met rijke soundscapes. Ook Johan Van Roy van Suicide Commando duikt op als gastvocalist, in Virtual Godess, één van de tracks die we eerder al mochten proeven. Een Belgisch goddelijke samenwerking! End Of The Line, met ritmes die gewenning niet toelaten,was ook een vroege teaser voor dit album, voorzien van een donkersterke videoclip.
Dit is een album om integraal te beluisteren en te beseffen dat je uit deze 18 geen favoriete track kan uitkiezen. Want zowel het haakse Clair-Obscur – dat ons meteen aan NIN doet denken – waarin kil fluisteren warmer klinkt dan het haardvuurtje in de hel, als het harde Götterfal dat van Rammstein-sferen moodswingt langs synthwave-explosies en charmerend melodieuze zanglijnen, kruipen onder onze al te fragiele huid. De duisternis klonk nooit eerder zo emotioneel. Gekleurd met de miljoenen kleuren van je eigen realiteit.
