Het gebeurt niet zo vaak, eerder zelden zelfs, dat we een plaat beluisteren en onmiddellijk beslissen om er nog eens, en nog eens naar te luisteren. Met de debuutplaat van Elis Floreen, The House is dat precies wat we gedaan hebben. Elis Floreen heet eigenlijk Marijke Maes. Ze komt uit Limburg, heeft Nederlands-Belgische roots en was finaliste van Sound Track 2023 (toen nog als Audri) en De Nieuwe Lichting 2024. In 2016 trad Marijke voor het eerst als muzikant naar buiten als Audri, in 2022 bracht ze een vooral elektronisch album uit als Marijke Florien maar voortaan presenteert ze zich als Elis Floreen en als we het goed begrepen hebben, zal dat nu wel een tijdje zo blijven.
In 2020 vertrok Marijke, in het kader van een Erasmus uitwisseling, naar Kopenhagen. Een verblijf dat oorspronkelijk één semester zou duren, werd er uiteindelijk een van vier jaar. Omdat ze slechts voor enkele maanden een ‘kot’ geboekt had, moest ze dringend op zoek naar een andere verblijfplaats. Het werd “The House”, een plek waar gelijkgestemden (muzikanten, componisten, fotografen…) een onderkomen vonden en waar Marijke een hele tijd verbleef. Het huis is er ondertussen niet meer, maar dit album vormt er wel een blijvende herinnering aan.
Elis Floreens debuutplaat The House is een eerbetoon aan deze plek, maar vooral aan de mensen die het huis tot een thuis maakten. Herinneringen worden soms vormgegeven door stemopnames van andere bewoners (Hjemmet, Time Is A Hunter) of komen naar boven in de verhalen die ze vertelt.
Het album opent dreigend met Time Is A Hunter, misschien het minst representatieve nummer van de plaat. Vanaf Nimbus verandert de toon volledig en slaagt Elis Floreen erin om opgewekte, soms poppy, dan weer jazzy klanken te combineren met poëtische teksten met een melancholische ondertoon. Akoestische en elektronische instrumenten gaan hand in hand maar het is vooral de prachtige, heldere en zuivere stem van Marijke die met de meeste aandacht gaat lopen en waar wij meteen voor smolten.
Hoewel de nummers op de plaat geschreven zijn over een periode van meerdere jaren, vormen ze toch een mooi samenhangende geheel mede met dank aan producers Jo Francken en Pieterjan Maertens die in het verleden ook al samenwerkten met Tamino. Een onwaarschijnlijke straffe debuutplaat dus van een artieste waar we hopelijk nog veel van gaan horen.
03/10 – De Warande, Turnhout
11/10 – Botanique, Brussel
24/10 – Cultuurhuis Casino, Houthalen
28/10 – Kudu Lodge, Oudenaarde
01/11 – Amor, Borgerhout
Facebook – Instagram – Spotify
