Uit de asse van de ter ziele gegane Gentse stonerband Silent Snare, is BOG verrezen. De muziek die dit viertal ten berde brengt, is echter van een compleet andere strekking. Dit gaat veeleer in de richting van post-metal en sludge met invloeden van doom en zelfs hardcore. Of voor degenen die zich bij deze termen weinig kunnen voorstellen: hetgeen de luisteraars op populaire (familie-)radiozenders ronduit teringherrie zouden noemen. Weten zij veel welke prachtige gelaagdheid dergelijke muziek herbergt!
Nochtans presenteren de heren van BOG niet zomaar het frissere beukwerk zonder melodie, integendeel. Op Incubant, vijf nummers die samen goed zijn voor de tijdsduur van een volwaardige lp, getuigen ze van een opbouw waarbij de muziek meandert tussen traag, welhaast zweverig en uitbarstingen van pure mokerslagen en rauwe, scherpe gitaarriffs. Hetzelfde valt te zeggen over de zang. Het ene moment bijna fluisterend, het volgende bruut schreeuwend en afwisselend alles wat zich daartussen bevindt.
Bij dergelijke omschrijvingen komt een mens al gauw uit bij vergelijkingen met bands zoals Psychonaut, Pothamus, Stake en zelfs Amenra. BOG verheelt ook niet dat ze dergelijke bands als voorbeelden zien. Dat betekent volgens ons totaal niet dat ze als een flauw afkooksel gezien kunnen worden, verre van zelfs. Het is voor ons eens temeer een teken van weelde van onze vaderlandse gitaarbands en bijgevolg hebben we er eentje bij vanaf nu om van nabij te volgen. Riskeren ze om te verzuipen tussen het geweld van eerder vernoemde bands? Misschien, maar dan doen we hun oneer aan. Dit zijn stuk voor stuk songs waaraan intensief gewerkt is door een gezelschap dat reeds jarenlang muziek maakt, en dat hoor je. Je schudt geen tracks die vlotjes acht minuten halen uit je mouw met een vingerknip.
BOG is erin geslaagd met Incubant een debuut af te leveren dat bol staat van variatie én waarbij alles op een organische manier in elkaar vloeit. Nergens besluipt ons het gevoel dat er een rare kronkel zit of een hook die geforceerd klinkt. Kortom, we zijn eerder van mening dat fans van bands zoals Amenra en Psychonaut bij het beluisteren van BOG meteen mee zijn in het verhaal. Of anders gesteld: met een titel als Incubant is een incubatieperiode voor fans van slopend gitaarwerk totaal overbodig. Fans van Pommelien Thijs en aanverwanten gelieve zich op voorhand te onthouden.
