De planeet heeft koorts. De oceanen slikken hun grenzen in, de polen lekken hun laatste geheimen en ergens in een vergaderzaal met airconditioning onderhandelen heren in maatpak over het einde van de wereld. Alles onder controle. Welkom in de dystopie. De dresscode is zwart. Geen ontsnappingsroute, geen reddingsboei, geen happy end dat door een pr-afdeling is goedgekeurd. Alleen gitaren die snijden, machines die hijgen, synths die onheil voorspellen en bassen die de laatste restjes menselijkheid door de geluidsmuur jagen. Het Uitheems Geduister, deze week met nieuw werk van Salford Electronics, Split Vision, Platronic, Scherbentanz, Faith And The Muse, Cøldstar en I Ya Toyah.
Facebook / Instagram
SALFORD ELECTRONIC
We starten met een stevige portie elektronische horrordromen: industrieel verval, door regen doordrenkte dark ambient, schurende loops, broeierige noise, sprankelende elektronica. En dat alles van Salford Electronics, op hun nieuwe album Communique.
Salford Electronics is – intussen net iets meer dan tien jaar – het project van Dave Padbury (The Grey Wolves). Met dit project laat hij alle kunst achter zich, want we krijgen negen lo-fi elektronische stedelijke nachtmerries. Met deze tracks roepen ze het moment op waarop je de hele nacht wakker bent geweest en de ochtendgloed op het punt staat aan te breken. Een reeks nare dromen, waarin nachtelijke veldopnames allerhande gecombineerd lijken met flarden van muzikale toetsen, trillingen en snaren…
Deze werken zijn de afgelopen tien jaar gecreëerd en tot hier toe enkel in eigen beheer digitaal verschenen. Nu zijn ze verzameld op dit album en op vinyl uitgebracht via Cold Spring Records.
SPLIT VISION
Split Vision is een synthpopgroep die in 1985 in Zweden werd opgericht. Twee Zweedse jongens, tieners in de vroege jaren 80, begonnen halverwege de jaren 80 met het maken van pakkende, authentieke synthpop met veel energie en een dansbaar karakter. Twee vrienden sloten zich aan en de oorspronkelijke band bestond uit vier jonge middelbare scholieren, die beïnvloed waren door groepen als Depeche Mode, Yazoo, Erasure en Pet Shop Boys. Na een aantal intense jaren eind jaren 80 viel de groep uiteen. Het leven kwam ertussen, zoals wel vaker gebeurt. In 2019 besloten ze de muziek weer op te pakken en de afgelopen jaren hebben ze met succes vele singles, ep’s en een album uitgebracht.
Nu laten ze Cold War op ons los. Een duistere en sfeervolle synthpoptrack die ons mee voert door een wereld vol spanning, geheimen en schaduwen.
Het nummer is opgebouwd rond pulserende synths, een spookachtige elektronische sfeer en een sterke melodie. Het transformeert de beelden van een verdeelde wereld in een suggestief synthpopverhaal. Het nummer beweegt zich tussen de paranoia van de Koude Oorlog, politieke spanning, isolatie en het menselijke verlangen om aan de duisternis te ontsnappen. Een opvallend raakvlak tussen geschiedenis en hedendaagse elektronische muziek.
In plaats van de Koude Oorlog puur als een historische gebeurtenis te presenteren, gebruiken Split Vision en tekstschrijver Stig Wintendorff het als een metafoor voor conflict, onzekerheid en de onzichtbare krachten die ons leven vormgeven. Te midden van de duisternis ontbrandt de passie in het tweede deel van het nummer en weigeren de protagonisten volledig in de schaduwen te verdwijnen.
Met Cold War combineert Split Vision de sfeer van de jaren 80 met hun hedendaagse synthpopgeluid, wat resulteert in een nummer dat zowel nostalgisch als verontrustend relevant aanvoelt voor de wereld waarin we leven en het leven in het algemeen. De Koude Oorlog mag dan wel tot het verleden behoren. De schaduwen zijn nooit helemaal verdwenen. En muziek leeft voort.
Cold War is digitaal verschenen als tweede single van het aankomende album BetaCity, dat op 6 november digitaal, op cd en op vinyl verschijnt.
Facebook – Instagram – X – Bandcamp
PLATRONIC
Platronic is het synthpopproject van de Finse componist/producer Sami en de Duitse singer-songwriter/co-producer Kay. Die combinatie zorgt voor een mix van Duitse melancholie en Finse luchtigheid. Hans Christian Andersen lijkt de grote inspirator geweest te zijn voor de nieuwe ep van Platronic, want die werd The Emperor’s New Clothes gedoopt. Op deze ep brengen ze ons drie herwerkingen van tracks van hun laatste nummer Fortress Of Fools.
Kay, die al een tijdje worstelt met de dagelijkse waanzin in de wereld, had een gedicht geschreven. Haar inspiratie was het heel bekend sprookje van Hans Christian Andersen. Oorspronkelijk wilde ze een verhalende ballade maken. Maar toen presenteerde Sami haar een heel coole, dansbare instrumentale track en lieten ze de magie gebeuren.
“…en de keizer is naakt, maar niemand durft…” was de zin uit het nummer, waardoor ze de durf verzamelden om Fortress Of Fools in drie nieuwe jasjes te steken.
Zo krijgen we hem in een donkere electro countryjurk én een synthpop mash-up-jasje gepresenteerd, waarvoor Platronic samenwerkte met de Finse keyboardvirtuoos IMPPU, maar hij werd ook in een donkere middeleeuwse gotische jurk gehesen.
The Emperor’s New Clothes is digitaal verschenen en is meer dan een meerwaarde. Drie erg knappe herwerkingen, die toch nog steeds hun eigen stempel dragen.
Instagram – Bandcamp – Facebook Kay
SCHERBENTANZ
Durf je haar naam te noemen? Met Spiegelmaid ontketent Scherbentanz een macaber en theatraal spookjesverhaal. Een heerlijk griezelige sfeer in de stijl van Beetlejuice ontmoet de meedogenloze zwaarte van NDH en gothic metal.
Drijvende keytar-synthesizers verstrengelen zich met verpletterende drop-tuned gitaren en donkere Duitse vocalen, wat resulteert in een muzikaal ritueel dat chaotisch, dansbaar en sfeervol klinkt. Compromisloos en klaar om de donkere scene te teisteren. Drummer Jürgen Schäfer stuwt de bekende synthdeuntjes van Virgil Fenzl vooruit, terwijl Chris Rotten de woorden met eng, ironisch gelach bovenop de metalgitaar van Maximilian Resch drapeert.
Spiegelmaid is digitaal verschenen. Check ook het artwork bij deze track! Een prachtige halloweentekening, die het ook buiten dat seizoen goed zou doen in ons interieur!
FAITH AND THE MUSE
Het betoverende gothrockproject Faith And The Muse van Monica Richards (Strange Boutique) en William Faith (Christian Death, Mephisto Waltz, Sex Gang Children, Shadow Project) maakte met hun debuutalbum Elyria uit 1994 een onuitwisbare indruk achter op de gothic- en darkwave-scene.
Deze werd deze week opnieuw fysiek uitgebracht op cd via Metropolis Records. Geremasterd door Faith zelf en voorzien van nieuwe graphics van Richards, bevat ze twee panelen met citaten van de band over het tot stand komen van het album. Deze nieuwe remaster zal niet digitaal worden uitgebracht. Geremasterde heruitgaven van Anwyn, Beneath The Waves (1995) en Evidence of Heaven (1999) volgen begin 2027.
CØLDSTAR
De Zwitsers Martin Baumann en Michael Freund vormen samen Cøldstar en zetten een sound neer waarin darkwave, synthpop, coldwave en retrofuturisme samenkomen.Met sciencefictionesthetiek en de mystiek van het universum, klinkt hun elektronische muziek waarin ze thema’s als isolatie, geheugen, technologie, verlangen en het menselijk bestaan bezingen.
Met hun nieuwe track Last Night On Earth overstijgen ze hun eerdere werk. Dit is niet zomaar een nummer over het einde van de wereld. Het is de soundtrack van het zien hoe die wereld een herinnering wordt. De laatste uitzending is begonnen. Een beklijvende reis naar de laatste uren van de mensheid, gezien vanuit een positie 1100 kilometer boven een stervende planeet. Donker. Koud. Melodisch. Kosmisch.
“De blauwe marmer vervaagt in een achteruitkijkspiegel van glas.
Ik kijk vanuit de stilte toe hoe eeuwen voorbijgaan.”
Met zijn sobere beelden en emotioneel afstandelijke verteller onderzoekt Last Night On Earth de vreemde kalmte die kan bestaan wanneer er niets meer te redden valt.
Muzikaal gezien creëert Cøldstar de perfecte soundtrack voor dit koude afscheid. Donkere synthklanken, pulserende elektronische ritmes, melancholische melodieën en een ijzige, futuristische sfeer, die invloeden van VNV Nation en Black Nail Cabaret laten horen. Het is tegelijkertijd intiem en groots.
Last Night On Earth is digitaal verschenen via Town And Towers Records.
I YA TOYAH
I Ya Toyah zette innerlijke duisternis in de spotlights op de World Mental Health Day met de darkpopsingle White Walls. Heel persoonlijk en toch iets waar iedereen herkenning en troost kan in vinden!
“White Walls ontstond op een heel persoonlijke plek, op een van die dagen waarop de duisternis bijna ondraaglijk werd, waarop het geluid in mijn eigen gedachten luider leek dan alles wat er daarbuiten gebeurde. Ik schreef omdat ik een plek nodig had om het kwijt te kunnen. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik kunst als uitlaatklep heb. Ik kan iets pijnlijks omzetten in geluid, woorden, beelden… het een lichaam geven buiten mezelf. Maar tijdens het schrijven van White Walls bleef ik denken aan hoeveel mensen die uitlaatklep niet hebben. Hoeveel mensen leren om zo overtuigend ‘prima’ te doen dat niemand er nog eens naar kijkt. Hoeveel er schuilgaat achter een gezicht dat niets prijsgeeft. Dát is waar White Walls zich bevindt: in de ruimte tussen wat we laten zien en wat we doorstaan.”
Het nummer lijkt het lawaai achter de stilte te zijn. En daarom werd het speciaal op 10 oktober gereleased, Dag van de Geestelijke Gezondheid: “Het pleiten voor geestelijke gezondheid is diep verweven in mijn werk en in wat ik wil doen met de stem die ik heb gekregen. Ik wil helpen om meer ruimte te creëren voor de gesprekken die we nog steeds vermijden, voor de gevoelens die we onderdrukken om anderen gerust te stellen, en voor de mensen die strijden zonder zichtbare wonden.”
Dans jezelf met deze track de duisternis in… en kom er samen weer uit.
Alle opbrengsten van White Walls, samen met de opbrengsten van nieuwe Patreon-aanmeldingen, worden gedoneerd aan Backline Care. Je kunt ook rechtstreeks doneren via de knop in de YouTube-video van White Walls.
White Walls is digitaal verschenen.
