“Wij zijn boos en maken boze muziek. Pas op voor uw ballen!” Verder geeft de nieuwe punkband Abelaer ook aan dat ze liefst zo weinig mogelijk zaken serieus nemen. Zo is één van hun belangrijkste levensvragen “Wat eet u het liefst bij uw paaseieren?” Euh, kerstballen dan maar?
En ballen, daar hebben ze iets mee. Een ongezonde obsessie, geven ze zelf toe, want hun bandnaam komt van het werkwoord ‘abelardiseren’, dat in de negentiende eeuw uit de meeste Nederlandse en Franse woordenboeken is geschrapt. Het betekent ‘castreren’ of ‘ontmannen’. Lees hier maar even wat de beroemde theoloog Pierre Abélard hiermee te maken had, want er schuilt een prachtig romantisch verhaal over – uiteraard verboden – liefde achter.
De zoveelste punkband dus, horen we jullie denken. Dat had gekund, ware het niet dat ze een ronkende cello als geheim wapen inzetten. Ze laten stevig van zich horen met hun twee eerste tracks.
Abélard wordt pijnlijk duister aangestreken door de cello, met theatrale orgeltjes bij… waarna het feestgejoel losbarst met jolig getokkel en ska-riffjes. Het verhaal van de theoloog moet dit zijn, want de woorden “Cut cut cut cut, cut them of!” weerklinken hevig. Ironie en humor kenmerken het nummer, al zeker als we horen hoe het mes getrokken wordt, waarop een “Aauw” volgt! Haha! En dat terwijl snaren ronken en de cello melodieus een tweede zanglijn lijkt op te nemen. Het eindigt in een fantastische sonische chaos!
Overstuur over jouw Coiffure? Het is een track dat ons muziekhart in elk geval vrolijk verwart! Want na een klassieke bluesy intro met cello en piano breekt de razernij los. Alsof er vijf wijven tekeer gaan bij Bert de coiffeur in Affligem – want van daar is dit vijftal afkomstig. Getalenteerde wijven, weliswaar, want deze muzikanten weten weg met zowat alle muziekgenres, die ze in hun sound weten te verbouwen. De basis lijkt metal en punk, maar er daagt evengoed flamenco en een ferme portie ska in op.
“Ons geluid is doordrenkt van de muzikale feestelijkheden. We houden van gas geven en staan garant voor dansbaarheid en humor. De nummers behandelen allerhande thema’s: van de apicale esthetiek van onze zanger, tot onze aversie tegenover conservatievelingen en, uiteraard, de Belgische spoorwegen!” Zo stelt Abelaer zichzelf voor. Het is de aversie die alvast apicaal klinkt in deze twee eerste nummers van de band! Die esthetiek komen we graag zo snel mogelijk live aanschouwen, want dit project pakt ons met hun feestelijke rebellie en aversie – uiteraard – helemaal in!
