Al sinds 1986 zijn The Wolf Banes een eigenzinnige en onverzettelijke kracht binnen de Belgische rockscene. Wat begon in Lier als rauwe, no-nonsense rock-’n-roll groeide uit tot een cultverhaal met tijdloze songs als As The Bottle Runs Dry, Miles Away From Here en (Shit I Love) Barbara Carrera. Vier decennia later staat de band nog steeds garant voor energie, humor en een onweerstaanbare live-reputatie.
In 2026 vieren The Wolf Banes hun 40-jarig bestaan met de jubileumtour 40 Years of Women and Wine. Op 5 februari passeerden ze in De Casino te Sint-Niklaas voor een van de geplande optredens in het kader van de ‘Week van de Belgische Muziek’.
Het voorprogramma was gereserveerd voor Derek & The Dirt; een andere vaste waarde in onze Belgische rockgeschiedenis met hun rauwe, compromisloze en altijd gedreven pure rock-’n-roll-geluid. Beide bands hadden in de jaren ’90 reeds samen opgetreden toen ze nog onder het EMI-label zaten. History repeats itself.
De band ontstond eind jaren tachtig in Gent en liet meteen van zich horen met de single Oh By The Way, die uitgroeide tot een undergroundhit.
Na een lange pauze keerde de band in 2016 terug naar het podium: Dirk “Derek” Dhaenens staat nog steeds centraal als zanger en gitarist, samen met Pim De Wolf op gitaar, Peter De Bosschere achter de drums en Philippe De Vuyst op basgitaar.
De hernieuwde drive was duidelijk voelbaar tijdens hun set waarin ze nummers van hun laatste album Faster (Deep Purple Is My Heart, Living in a Song, Faster en Act of Love) afwisselden met ouder werk zoals Run en Rosie. Het publiek was ook super enthousiast tijdens hun cover van Dancing Barefoot (Patti Smith) en hun nog niet gereleased rocknummer Running Out.
Afsluiten deden ze natuurlijk met hun hit Oh By The Way. Derek en zijn band zijn nog steeds niet uitgerockt …
Na een korte pauze was het tijd voor The Wolf Banes; geen nostalgische terugblik, maar een bruisende rockavond die bewees dat de band nog altijd springlevend is. Die vitaliteit is ook hoorbaar op Sugar Skull, het album dat in 2025 verscheen. Het album werd warm onthaald door fans en pers en leverde met Julienne Brunoise een nummer af dat inmiddels een vaste plek heeft in de live-set. De backdrop was een indrukwekkende vergroting van de albumcover die het podium extra allure gaf.
De huidige bezetting bestaat uit Wim Punk alias Wim De Ridder, die met zijn karakteristieke stem en gitaarspel nog steeds het gezicht van de band is. Samen met gitaristen Berre Van Hoeylandt en Frank Van Laethem, bassist Pieter ‘Pip’ Vreede en drummer Bruno Beeckmans vormt hij een line-up die moeiteloos het evenwicht bewaart tussen jarenlange podiumervaring en speelse rockenergie.
Hun set werd geopend met (Shit I Love) Barbara Carrero, gevolgd door de cover I Only Wanna Be With You (Dusty Springfield). Nummers uit het nieuwe album Sugar Skull (The Day the Music Died, Julienne Brunoise, The Night Before The Day We Met) werden afgewisseld met oudere songs (Fire in the Woods, Miles Away From Here, The Clown, …).
De absolute hoogtepunten waren natuurlijk As The Bottle Runs Dry en Where Is The Party ?; het publiek zong luidkeels mee uit volle borst. Voor de bisnummers werd Easy Alex en Let’s Make Luv gekozen.
Met een nieuw album, een uitgebreide tour en een onverminderde drive bewijzen The Wolf Banes dat veertig jaar rock-’n-roll geen eindpunt is, maar een overtuigend bewijs van volharding, passie en puur speelplezier.
Derek & The Dirt – The Wolf Banes
