In tijden waar de wereld klappen krijgt en waar wie het hardst roept ook gelijk lijkt te krijgen,… In zulke tijden hebben we warmte nodig. Pure liefde uit een doosje. Een soort broosheid om wat tegengewicht te bieden aan al het gebulder overal op onze planeet.
Misschien was het symbolisch dat we daarvoor een kerk binnen stapten op een zaterdagavond? Een kerk is het huis van God waar iedereen welkom is, herinnerden we ons uit de catecheselessen van lang geleden. Mensen vonden hier al eeuwenlang hoop en troost en dat zou voor ons vanavond niet anders zijn.
De Augustinuskerk te Stasegem (Harelbeke) opende de deuren voor iedereen die zin had in wat zalf op de ziel. Voor de gelovigen en de ketters. Dat laatste was een meevallertje want zo heel vaak komen we niet op bezoek in het huis van God, als we heel eerlijk zijn. Maar als Rick de Leeuw komt prediken, dan zijn wij daar graag bij. Hij zou worden begeleid door niemand minder dan Jan Hautekiet aan de toetsen.
De kerk was lekker verwarmd en de klank- en lichtman had zich uitgesloofd: wat een mooi decor kregen we daar te zien!
Als we moeten gokken waren er een zeventigtal mensen komen opdagen, gelijkgestemden die Rick en Jan aan het werk wouden zien. Lekker intiem en gezellig, ideaal om die laatste koude in te ruilen voor de lente die net is gestart.
Het concept is eenvoudig: aan de hand van schilderijen van Vlaamse Primitieven schreef Rick liedjesteksten en die liedjes kwamen op het album Het Komt Allemaal Goed. Twaalf songs die stuk voor stuk de moeite zijn. Rick spaarde in Stasegem moeite noch kosten en liet bij sommige nummers ook een projectie zien van het schilderij waar hij zich op had gebaseerd.
We willen er wel eentje uit de doeken doen. Zo werd er een schilderij geprojecteerd met als titel De Onthoofding Van Johannes De Doper. Als je dat werk ziet… echt vrolijk word je daar niet van. En hoe kan je daar in godsnaam een lied bij verzinnen? Dat was ook de vraag die Rick zich stelde. Tot hij het idee kreeg om zich in de plaats te stellen van de moeder van de beul uit het schilderij. En zo werd het wonderschone Het Is Toch Je Kind geboren…
Als je dit uit je mouw weet te schudden aan de hand van zo’n schilderij, dan ben je ontzettend creatief. Rick is sowieso heel sterk met de Nederlandse taal. Maar door op deze manier te werk te gaan bij het schrijven van songteksten, gaat hij nog een heel stuk verder. Rick is niet enkel een woordenkunstenaar, maar bezit ook een creativiteit om jaloers op te zijn, tenminste als je zelf de ambitie hebt om songteksten te schrijven.
Alle schilderijen die zijn gebruikt om tot het album te komen, zijn trouwens nog te bekijken tot eind april in de Keizerskapel in Antwerpen, gratis en voor niets, met een heuse rondleiding (audioguide). Meer info hierover vind je op deze website.
Het optreden in Stasegem had alles wat we ervan hadden gehoopt. En meer! Rick en Jan gaven 95 minuten lang het beste van zichzelf en daarin speelden ze dertien nummers. Een snelle rekensom geeft dus prijs dat er heel wat tijd was voor anekdotes, bindteksten en complete onvoorspelbaarheden.
Leidde dat alles tot niets? Neen! Een heel publiek gospel laten zingen of een wals… Het is niet iedereen gegeven. Maar Rick deed het wel!
De sfeer was zo intiem dat je het kon vergelijken met een huiskamerconcert van een wat meer uitgebreide familie. Die groot woont. En allemaal leuke/warme/gezellige mensen zijn.
De nummers volgden elkaar op een natuurlijke manier op en voor je het doorhad, was er anderhalf uur verstreken. Het lijkt allemaal simpel, maar dat is het zeker niet.
Rick heeft een charisma om u tegen te zeggen en dat werkt gewoon. En laat ons niet vergeten wat Jan Hautekiet uit een piano weet te toveren. Hij is de man die Rick aanspoort om het onderste uit de kan te halen. Ook bij het publiek merk je het: voeten trappelen mee, handen maken ritmische gebaren op de muziek die Jan produceert. Hoe verder de tijd glijdt, hoe moeilijker het wordt om stoïcijns te blijven zitten. Je lichaam reageert gewoon op die muziek. En het tilt Rick een heel eind verder omhoog.
Je voelt de goesting tussen die twee. De energie van al zo vaak samen te hebben gespeeld dat zowat alles kan, zonder dat daarover gesproken hoeft te worden. Het gebeurt gewoon en het is precies dat wat het allemaal zo uniek maakt.
De playlist van 21/03/2026:
Ik Denk Nooit Meer Aan Jou / We Vieren / Niemand Thuis / Zie Mij Graag / Kijk Niet Om / Te Weing, Te Laat / Zing Voor Mij / Paard In De Gang / De Eén Na Laatste / Bloedrode Maan / Het Is Toch Je Kind / Dag Zo Mooi / Liefde Is Mogen
Met Jan Hautekiet kan je Rick de Leeuw nog aan het werk zien op 7 juni in Kessel-Lo en op 30 november te Huldenberg.
Met zijn full band (ook met Jan Hautekiet trouwens) kan je Rick dit jaar nog zien op 1 mei in Glabbeek (Krinus Night), op 9 mei in Pelt (Ballastival), op 13 augustus in Oostende (Paulusfeesten) en op 5 september in Hoogwoud (Zomerpop). Hoe het eraan toegaat met de full band kan je onder andere HIER lezen.
We spraken Rick nog even kort na het concert.
Als frontman van de Tröckener Kecks speelde je voor vijfduizend mensen, tienduizend mensen… Is dan de zin niet groot om voor 70 tickets gewoon thuis te blijven? Of om naar je stamcafé te gaan?
Haha, maar daar zit ik al genoeg hoor. Neen, man. Het blijft boeien. Het optreden met Jan voelt zo natuurlijk, zo goed… Ik wil dit nooit missen. Deze energie ook.
Waar haal je die drive? Met je band snappen we het natuurlijk. Je laat je stevig begeleiden en dat geeft een enorme energie. Maar hier? Jij en je micro en achter jou Jan op piano… En toch komt ook hier een pak energie vanaf.
Dat is blij zijn met deze songs en ze met goesting brengen. En met Jan in de rug kan ik alles. Ook de mensen die hiernaar komen kijken zijn enorm ontvankelijk, steeds weer. En iedereen neemt in het hoofd van hier mee naar huis wat ze zelf willen. Zat het hem in een songtekst? In een bindtekst? Als de mensen maar met een goed gevoel naar huis gaan.
Maar wij kunnen ons niet inbeelden wie dat nog kan. Tenzij op de kampvuur concerten in Holsbeek aan het kasteel van Horst, daar hebben we die broosheid, dat intieme maar toch krachtige ook al gezien bij artiesten en bands.
Ja, gezellige boel daar, man. Jan en ik speelden daar in 2019. Onvergetelijke ervaring!
Gaan jullie nog mee naar De Schelp?
De Schelp?
Ja, aan de overkant van de straat. Dan kunnen we daar nog iets drinken.
Dat hadden we niet voorzien maar, uhm, wij zijn polyvalent en gaan dus graag mee iets drinken. Wij vertrekken alvast, tot zo!
Enorme dank aan Rick de Leeuw en Jan Hautekiet om ons te tolereren en dank aan STAP (of Stasegems Podium) voor het warme welkom in de betoverend mooie locatie.
Rick De Leeuw op Facebook – Instagram – Website
