Gisèle liet ons in hartje winter al weten dat ze als singer-songwriter de lat niet alleen hoog legt, maar die lat ook steeds verlegt. Twee keer een zelfde type concert geven? Nee toch? We zagen haar in 2024 een rockshow geven in de Charlatan. In februari van dit jaar was de releaseshow in de Koninklijk Circus Club er eentje met een galageurtje en nu kon ze niet voorbij gaan aan het tijdloze aura van de Gentse Minard. De grandeur van de Minard vraagt om strijkers, dus strijk maar uw nazomerse blouse want Gisèle in de Minard werd een intense, ingetogen en indrukwekkende doortocht.
Too Much Love To Give….. Ondertussen is Gisèle al ruim een half jaar teveel liefde aan het geven en dat leidt ondertussen al een beetje tot een trouwe fanatieke achterban. Als vanouds kwam ze beeldig uitgedost in mysterieus tegenlicht statisch de microfoon omarmen met een indrukwekkend muzikaal leger in haar rug. 8 verbluffende jonge tot piepjonge muzikanten zouden ons een uur lang onderdompelen in een warme douche van melodische kunstwerkjes. De uitverkochte Minard dampte maar voelde behaaglijk aan want de energie die de band uitstraalde was bedwelmend, rustgevend en vaak ontroerend mooi.
Haar ondertussen traditionele live kwintet rond pianist Martijn Van Sas en gitarist Tijl De Vis werd alweer feilloos versterkt met drummer Robbe Van Ael, bassist Mathieu Janssens en zangeres/gitariste Jolien Gebruers. De aanwezigheid van drie jonge strijkers was een meesterlijke zet van Gisèle, hoewel Tijl aanvankelijk geen fan was van de missie. Chapeau overigens voor de ingetogen maar verrijkende inbreng van het strijkerstrio Violaine Lobbestael, Katarina Dewachter en Adrian Tomescu. Negen best wel piepjonge muzikanten gaven daar eventjes een gerodeerd optreden alsof ze al 15 jaar repetities in de vingers hadden. Maar dat kan niet want 15 jaar geleden speelden ze vermoedelijk nog met Playmobil. Is dat overigens nog een ding, Playmobil? Soit… Het optreden dus.
Wie vertrouwd is met het oeuvre van Gisèle heeft nieuw materiaal gehoord, en dat klonk tegelijk even catchy als we hadden kunnen inschatten, maar het werk had ook – net als het volledige concert op zich zelfs – een hoog Axelle Red-gehalte, en dat zegt veel over zowel de podiumprésence van Gisèle als haar kwaliteiten als liedjesschrijver. We denken hierbij in het bijzonder aan het later passerende nieuwe How Long Will It Take. Het is zeker “in” om symfonisch op te treden, maar bij Gisèle stonden haar originele songs nog centraal en voelde het gestrijk vooral aan als een verrijking. Het leek wel een outlet store want de meeste nummers werden in een nieuw jasje gestopt. We hoorden Bad News nog niet zo ingetogen, maar het werkte wonderwel. Ook Salvador en Five Days volgden en maakten behoorlijk veel indruk.
Met Distant Rain werd de impact der strijkers natuurlijk een echte plensbui en geen motregen in de verte. Voorts vielen de souplesse en zelfzekerheid van de alweer subliem zingende frontvrouw met stip te noteren. Van enige zenuwachtigheid leek totaal geen sprake. De samenzang met Jolien klonk in dit hemelse decor ook sprankelend. Hit Or Miss luidde een frivolere passage van het optreden in, en dat bleek ook gewoon een feestelijker slotgedeelte te zijn. De ondertussen al een tijdje op nylonkousen huppelende Gisèle kon zich dartel uitleven op het grote majestueuze podium. Take Your Time, moet ze gedacht hebben toen ze de band Screen Faces liet inzetten en Gisèle pas iets later vanuit een zijbeuk van het imposante podium weer tevoorschijn kwam.
Dit laatste nummer was eigenlijk het enige nummer dat minder goed uitpakte. Het is dan ook een met hiphop flirtende uptempo song die moeilijker in een string-arrangement kan gegoten worden. Afsluiten met een staande ovatie werd haar deel en haar band werd mee overladen met accolades. Heaven In Front Of Me was een prachtige epiloog en tevens een nieuw nummer. Zij die er bij waren hebben het dus als aller eersten gehoord. Toen ze het nummer zong meenden we ‘heavenly proud of me’ te hebben verstaan omdat we allemaal best wel trots mogen zijn op onze verwezenlijkingen. Wij waren trots op Gisèle die nooit voor de gemakkelijke weg kiest en met een halve big band slaagt waarin weinigen succesvol zijn, met name een uur lang betoveren.
Instagram: Gisèle
