Verleden jaar verscheen Stony Beds, het tweede album van Head On Stone. Bezieler van dit wondermooie project is Nele Janssen die we vooral als frontvrouw van Peuk kennen. Bij Head On Stone is de piano de compagnon de route van Nele. Een gesprek.
We kennen jou van Peuk, maar eigenlijk bestaat Head On Stone al langer, toch?
Ja, dat klopt. Als tiener leerde ik klassieke piano spelen en niet lang daarna begon ik zelf nummers te schrijven. Dat moet ondertussen toch al zo’n twintig jaar geleden zijn. Daarna kwam Peuk.
Heb je ook muziek van klassieke componisten gespeeld?
Ja, ik herinner me nog vrij goed de werken van Bach, Chopin, Beethoven of Czerny. Onbewust of bewust zullen er wel wat invloeden van die klassieke componisten in Head On Stone zitten.
Jouw muziek bestaat uit twee lagen. De teksten en de pianopartituren. Wat komt eerst?
Meestal begint het met de muziek. Het is moeilijk om uit te leggen, maar dat is iets dat gewoon vanzelf komt. Net als de teksten. Eens ik de melodieën heb, komen de woorden er beetje per beetje bij en bouw ik daar mijn teksten mee op.
Ik las ergens dat al die ingewikkelde partituren gewoon in je hoofd zitten.
Dat klopt. Natuurlijk heb ik hier en daar wel wat geheugensteuntjes nodig waardoor ik een paar noten opschrijf, maar ik schrijf ze niet volledig uit. Als ik iets componeer dan neem ik het in de beginfase wel op met een dictafoon zodanig dat ik het daarna onmiddellijk terug heb. Maar eens daarna heb ik dat niet meer nodig om het te blijven spelen.
Straf! Stony Beds is jouw tweede plaat en klinkt heel wat ambitieuzer dan jouw debuut Secret Head.
Ik weet niet of “ambitieus” het juiste woord is, maar er wordt zeker meer in gezongen dan op de eerste. Op Secret Head staan meer instrumentale nummers, meer gericht op sfeer.
Secret Head verscheen tien jaar geleden. Moeten we opnieuw tien jaar wachten op de opvolger van Stony Beds?
De nieuwe songs zijn er al! (schiet in de lach). Ik heb er zelfs heel veel, ik moet gewoon nog wat selecteren, al concentreer ik me ook volop op het schrijven van nieuwe nummers.
Vanwaar de titel Stony Beds?
Een bed kan comfortabel zijn omdat het een slaapplaats is, maar door de stenen tegelijkertijd ook hard. Een contrast tussen hard en zacht, wat je ook terugvindt in de naam Head On Stone. De term Stony Beds komt ook voor in Mountainside en ik vond dat mooie woorden die mooi bij elkaar passen.
Het is ook een opmerkelijke hoes.
Dat is inderdaad het oog van mijn paardje Rosita dat er helaas niet meer is. De songs op Stony Beds zijn geschreven toen zij nog leefde, terwijl ik nu een ander soort nummers schrijf. Mijn paard had een heel belangrijke invloed op me omdat ik vaak met haar de natuur in ging. De nummers op Stony Beds gaan vaak over de natuur en de hoes past perfect bij de muziek. Het is wel een povere hoes omdat de kleuren niet te fel zijn, maar het is wel heel mooi, vind ik. Als je trouwens in de pupil van mijn paard kijkt dan zie je er de reflectie van mijn lichaam in. Past perfect bij de muziek!
Head On Stone kun je live zien op:
16/01 – Haren, Toogenblik
17/01 – Tielt, De Nachtwacht
22/01 – Kortrijk, Den Trap
28/01 – Gent, Afsnis (met Frankie Traandruppel)
29/01 – Antwerpen, Cabron (met Fake Indians)
06/02 – Diksmuide, 4AD (met Malfait en Gros Coeur)
10/02 – Brussel, KFK Hope
13/02 – Luik, La Zone
14/02 – Roeselare, Café St. Georges
26/02 – Antwerpen, De Kroon
08/03 – Hasselt, Macca
