Halfgeleider is het project van Maarten Voeten, die ons met modulaire synths meeneemt in zijn elektronische, sfeervolle wereld. Op 24 oktober opent hij de tiende editie van Indietronic Fest in Lede. Een babbel.
In de undergroundscene, weerklinkt jouw sound knisperend, gecreëerd met modular synths. Wie het Eurorack-genre genegen is, kan er zich iets bij voorstellen, maar kan je zelf even beschrijven wat voor muziek je maakt, voor de mensen die jouw werk nog moeten ontdekken?
Toen mijn eerste digitale releases uitkwamen op het modular404 label van Jan de Block noemde hij het ’triphop reïncarnatie’ op een modular. Via mijn zus leerde ik Portishead en Björk kennen. Die resonantie is duidelijk… Mijn grootste invloeden zijn Boards Of Canada, Aphex Twin en Autechre en dat komt onmiskenbaar terug in de muziek. Hiphop, drum-‘n-bass en zeker jungle en dub zit er ergens wel mee in. Is het iets nieuw? Zeker niet. Is het al eens gedaan? Zeer zeker. Maar na een show zeggen mensen toch dikwijls dat het een eigen identiteit heeft en niet gelijk te trekken valt met een vast genre. Al hou ik het steevast toch op IDM, triphop en breaks.
Hoe en wanneer ben je met dit project gestart?
In 2016 zat ik helemaal vast met muziek maken. Inspiratie en ideeën genoeg, en Halfgeleider bestond al wel, maar in een DAW kwam het er niet uit wegens teveel keuze van software. Na elk begin van een track startte ik al terug een nieuwe met eindeloze versies en niks afwerken tot gevolg. Toen ik bij Jef (Beeldenstorm) op bezoek was om zijn nieuwe modular te bekijken, vond ik het op zich wel tof. Het was niet compleet nieuw voor mij maar zag de leercurve en de kost niet zitten. Na de aanschaf van een semimodular synth en veel uren inlezen was er toch een lichtpuntje omdat de mogelijkheden oneindig waren en met mijn technische achtergrond kon ik veel DIY doen waardoor het echt ‘een machine bouwen’ was. Het vluchtige aspect van een patch die na afbraak nooit meer hetzelfde zal klinken, zorgde ervoor dat tracks sneller afgewerkt geraakten, want een nieuwe starten zou de huidige vernietigen.
Jouw muziek lijkt te ontstaan in het niemandsland waar analoge circuits beginnen te dromen en digitale machines zich plots iets herinneren. Elektronische klanken schuiven over elkaar heen, ritmes worden opgebouwd en weer afgebroken, en ergens in die gecontroleerde kortsluiting ontstaat iets wat verdacht veel op emotie lijkt. Je maakt instrumentale muziek. Zitten jouw emoties daarin verwerkt of speelt dat geen rol in jouw creaties?
Ik kan genieten van een beat of een bepaalde klank als die helemaal is gevormd na uren proberen en eraan werken. Echt emotie zit er volgens mij niet in verweven of het moet onbewust gebeuren. Gewoon dingen maken die voor mijn gevoel goed klinken en die voortvloeien uit ideeën die doorheen de dagen in mij opkomen. Als zo’n idee dan uiteindelijk klinkt zoals ik het voor ogen had, dan is dat extra meegenomen omdat het aantoont dat die bekabelde machine te temmen valt.
Wanneer wordt elektronica volgens jou muziek? En wanneer blijft het gewoon geluid?
In mijn ogen begin elektronica op muziek te lijken vanaf het moment een geluid bewerkt wordt waardoor het je aandacht triggert en je wil weten wat er nog gaat komen. Een monotone oscillator blijft geluid tot je dat geluid een vorm geeft en die vorm gaat manipuleren tot je een bewegend geheel krijgt dat aangenaam klinkt, dreigend of welke vorm van gevoel dan ook. Combinaties en compositie van die gevormde geluiden leiden uiteindelijk tot ’muziek’.
Op 18 september kwam je nieuwe release uit: een split release, de lp Juxtaposition, samen met Electric Bear. Wat is de link met dit project?
Ik kende Bjorn totaal niet. Toen ik in mijn hometown een live set mocht geven in 2022 (allereerste als Halfgeleider) was hij daar ook en hebben we achteraf nog een hele tijd gepraat. Toen was al duidelijk dat we samen dingen konden doen en er volgde een aantal shows waar we beiden aparte sets speelden. Beide fan van elkaars muziek en ook een goede motivator om elkaar productief te houden. De maandag nadien kwam ik hem tegen op het werk, we bleken zelfs collega’s te zijn. Ook hij wou dingen uitbrengen op vinyl dus nadat mijn eerste uitkwam (Polyfields), begonnen we na te denken om een split uit te brengen waar elk dus een kant kon produceren.
Kan je wat meer vertellen over de titel Juxtaposition?
Die naam hebben we gekozen omdat we beide op een totaal andere manier muziek maken, de flow, de gear, tot zelfs de momenten wanneer. Alles is volledig tegenovergesteld en toch klinken de tracks alsof ze door ons beiden gemaakt zouden kunnen zijn. Voor de rest is er geen speciale reden denk ik, we hadden enkele andere ideeën maar die zijn het dus niet geworden.
Elektronische muziek wordt vaak geassocieerd met precisie en controle. Hoe belangrijk zijn fouten, toevalligheden en chaos in jouw muziek?
Elke live artiest maakt het wel mee en ook in de modular gebeurt er altijd wel iets dat je moeilijk kan counteren op het moment. Als ik thuis aan het patchen ben en ik zit vast dan gebeurt het vaak dat alles eruit gaat van kabels en ik gewoon begin zonder een verwachting. Dan is het belangrijk om alles op te nemen want op die momenten gebeuren er veel ‘happy accidents’ die je achteraf niet meer kan reproduceren. Live is het gewoon doorgaan, meestal ben je zelf het meest kritisch en heeft de rest het niet eens door.
Je staat binnenkort op Indietronic Fest in Lede. Wat moet een bezoeker volgens jou meenemen naar zo’n optreden: open oren, een lege geest, dansbenen of een handleiding?
Ik zal even teruggrijpen naar een verslag dat ik kreeg na een liveset in Tarmac kunsthuis in Meerhout. De man beschreef de muziek als zijnde niet opzettelijk dwars of dwangmatig experimenteel. Hij zag meeknikkende hoofden, dappere dansers en grote ogen. De modular stond toen wel in het midden waardoor het publiek er van dichtbij kon meekijken. We openen dan wel het festival maar de breaks, synth sequences en visuals zullen er vanaf de start inhakken.
Beeldenstorm komt mee met jou naar Indietronic Fest. Een eenmalige samenwerking? Of stonden jullie al eerder samen op het podium? Wat mogen we verwachten?
Het alter ego van Jef Aerts, een kameraad en we wonen sinds kindsbeen af al vlak bij elkaar en begonnen samen muziek te maken ergens in 97’ denk ik. Het is trouwens hij die mij in de rabbit hole van modulaire synths heeft gelokt toen ik muurvast zat met eigen producties via pc. Omdat zelf beelden live verzorgen niet mogelijk is en zelfgemaakte films niet altijd overeenkwamen met de livemuziek stelde hij voor om het te proberen. Bij vroegere projecten stonden we al samen op podiums en deed hij ook beelden. Hij deelt dezelfde muzikale interesse en de uitdaging om live beelden te manipuleren bevalt hem wel. Jef is ook de mastering technicus van de releases. Beelden selecteren of maken, doen we zelf. Hij knipt en manipuleert ze live op het kloksignaal dat de modular hem voedt. Dat kan heel begeleidend zijn, maar naarmate de set vordert gaat het vermoedelijk wel dreigender, rauwer en ingrijpender vorm krijgen op je netvliezen. We kiezen ook steeds voor dingen die bekend voorkomen bij mensen. Dat triggert de aandacht horen we meestal achteraf. Bij gigs waar men visuals wil, gaat hij steevast mee.
Dan zitten jullie op de juiste plek, op Indietronic Fest! Wat is je muzikale droom of ambitie?
Toen ik met modular begon speelden de meeste artiesten die ik op YouTube zag techno of ambient. Men zei toen dat live gigs max 15 minuten duurden en dat was niet mijn plan. Ik wou echte sets spelen die echte tracks bevatten, en niet enkel op modular happenings voorkwamen. Het begint naar mijn gevoel stilaan te lukken, al speel ik zeker graag op die kleine modular onderonsjes. Grotere gigs met hogere affiche-plaatsen ambieer ik, maar speelkansen zijn gering. Het is en blijft niche en de stijl is niet voor iedereen. Ik woon ook niet in een stad en op ‘den boerenbuiten’ is het sowieso rustiger qua evenementen, maar wat komt dat komt.
Een laatste vraag: je wordt morgen wakker en ontdekt dat alle mensen verdwenen zijn. Alleen jij, je apparatuur en een gigantische lege stad blijven over. Welk nummer zet je als eerste aan?
Dat zal vermoedelijk iets van GOAT zijn, Goathead bijvoorbeeld of 3000 Powertran van The Tuss.
