De tijd is een genadeloze klootzak. Eerst geeft hij je vleugels, vervolgens laat hij je gebukt gaan onder routines en druk. En voor je het goed en wel beseft, verlang je terug naar de dagen waarin je grootste zorg was of er nog genoeg chips in de kast lagen. Die strijd gaat Hoofdstroom aan, het muzikale alter ego van Edward Huyghe, die na bijna drie jaar stilte opnieuw van zich laat horen met Strijd Tegen De Tijd.
Drieëndertig lentes jong en volop heimwee naar de tijd waarin het leven zich nog niet gedroeg als een overvolle inbox. Huyghe neemt zijn eigen existentiële geklaag gelukkig niet al te ernstig. In zijn teksten schuilt altijd die heerlijke twijfel: moeten we hier een traantje bij wegpinken of lachen? Het antwoord is doorgaans een beetje van allebei. Achter de zelfspot en de geestige observaties sluimert immers een herkenbaar ongemak: de dagen vliegen voorbij, de verwachtingen stapelen zich op en ergens onderweg lijkt de mens vergeten hoe je gewoon eens niets moet doen.
“Gisteren was ik nog een jong veulen
Raasde gezwind door het platte land
Net als de kolen van het kampvuur die nog smeulen
Raak ik ooit eens opgebrand
Maar hoe lang kan het zo nog doorgaan
Is dit wel gezond voor geest en lijf
Hoe lang nog tot de stoppen doorslaan
Tot er niks meer van mij overblijft”
Muzikaal kiest Hoofdstroom voor een ingetogen, lo-fi geluid waarin een rustige beat de ruggengraat vormt van het geheel. De song ontvouwt zich zonder haast, met een dromerige onderstroom waarbij de lichtvoetigheid van de tekst mooi contrasteert met de melancholie die eronder borrelt. Er zit iets van de verhalende, ritmische aanpak van Tourist LeMC of Yong Yello in, maar dan in een zacht dromerige soundscape. Een kort rapgedeelte zorgt voor een fijne verschuiving in het ritme en de Engelse achtergrondzang tegen het einde geeft het nummer nog een onverwachte extra laag.
Na de ep’s Elk Kind, Kind Elk (2020) en No Hay Banda (2023) is deze terugkeer meer dan welkom. Hoofdstroom heeft zijn tijd genomen, en levert dan ook een nummer af dat nergens gehaast klinkt.
Facebook – Instagram – Spotify