De lichtjes geniale in your face-singles Wondermooie Rotzooi, Jonge Delinquenten en zéker Wille, lieten er géén misverstand over bestaan: op het album Broer ruimt Wouter Thijssen de scherven van zijn jeugd. Vol littekens, rebellie en huiselijk geweld, met een grote ode aan betreurde punkbroer Wille en aan de unieke broederband die beiden hadden. “Vluchtend in de groeven van het Zwarte Goud dat zich opstapelde in onze kamers, hij in dadendrang en anarchie, ik in mijn verbeelding.” Behalve een ode aan de unieke broederband “en aan een verleden dat we nooit hebben kunnen bezweren”, schotelt Thijssen ons ook een fraai auditief pallet voor, bezwangerd door de zeitgeist, diep geworteld in de jaren tachtig en negentig.
De songs klinken gebald en krachtig, soms boos en passief agressief, of badend in weemoed en tristesse, nooit deprimerend, al komen de songteksten wel fameus binnen natuurlijk. Elke song op Broer, niet in het minst het titelnummer en Wille, klinkt even urgent als nodig, gevoed door sturm und drang. Elk gezongen woord van Thijssen klinkt gemeend en doet ertoe. Thijssen zingt dan ook gewéldig. Elke dwingende killer riff die hij uit zijn gitaar schudt klinkt even snedig als poignant. De subtiele toetsenpartijen zijn ook van Thijssens hand. De drums van Michel Becx en bassen van Sean Willekens zijn de machtige cement voor de boud gebalde knallers op Broer.
Het instrumentale Kaleidoscoop opent het album. De gitaar speelt het thema, dreiging zwelt zachtjes aan heel eventjes dachten we er een voorbode van een heavy metal classic in te horen, van het kaliber van Fight Fire with Fire van Metallica op Ride The Lightning.
Niets is minder waar, Kaleidoscoop sterft zachtjes uit, de dreiging houdend. Een weinig later knalt Vroeger Toen We Mooier Waren vol donkere pracht door je boxen, traag van tempo maar snedig en stevig rockend met vuige vuile gitaren en Thijssen machtig kamerbreed licht galmend zingend. En ja, wéér die dreiging, alomtegenwoordig. Luister ook naar dat machtige refrein, naar die geweldige tekst, confronterend. En ondertussen zit je volop in het verhaal dat Broer vertelt. Slik. En net dan barst Wille los. “En ik bewaar je geheim, zolang ik maar dichtbij je kan zijn (…) kon ik maar terug bij je zijn”. En na het verhaal van Wille horen we in de staart van de song Wille zelf even aan het woord. Wow.
“Laat me hier, in mijn hoofd is het goed, is er wondermooie rotzooi”. Wanneer Wondermooie Rotzooi klinkt, willen we steevast de volumeknop nog luider zetten en de machtige galmende sound nog heviger doen galmen. Of zijn het die geweldige knallende drums? Eigenlijk was Wondermooie Rotzooi al meteen een absolute favoriet. Want laten we eerlijk zijn: wat een ronduit meesterlijke compositie, met een melodie in een melodie, galmende theatrale akkoorden waar Suede alleen maar héél jaloers op kan zijn. Toch?
Hou het maar eens droog bij Broer? Terwijl deze donkere ballade zich verder sleept, evoceert Thijssen de calamiteiten van het huiselijke geweld en hoe de broers er wel voor elkaar waren. “Mijn broer, dit fort neemt niemand in, mijn broer je was er van in het begin”. De titeltrack kruipt stevig onder je huid, grijpt je bij je nekvel en weet er stevig op in te hakken, de gitaren huilen mee, in de staart van de song klinkt zachte jazzy percussie, en speelt de bas nog een subtiel riedeltje. Sterk.
Amper bekomen van het meer dan pakkende Broer, knalt dan Het Meisje Dat Een Jongen Was fel, met weer ongelooflijk scherpe gitaarhooks en -licks, en Thijssen die meesterlijk majestueus diens stem doet gelden. “Het meisje dat een jongen was moest dood, woorden als bijtend zuur, heb je ze gehoord. Elke dag opnieuw en opnieuw…”.
En dan dé oorwurm van de plaat. “Straks gooien we jullie ruiten in”, het refrein waarmee je best toch eventjes oplet als je dat ergens buiten zit te scanderen. Wat een meesterlijke song is Jonge Delinquenten? Zoals veel van de nummers op Broer, gul ondergedompeld in de doopvont van de jaren tachtig en toch okselfris voluit in het nu staand.
“Troost zoeken in een storm van luide gitaren en in de groeven van het Zwarte Goud.” Hoe poëtisch? Wouter en Wille hadden hun platen als troost, ook in de provincie waar weinig te beleven viel en verveling lonkte. En Zwarte Goud is behalve pure poëzie ook een majestueus donkere song, met fijne baslijnen, zuinige keys, ingetogen gitaar en percussie en Thijssens stem die ook hier weer Brett Anderson meermaals naar de kroon steekt, hemels galmend.
“Sla het stuk en bouw het dan weer op. Want het begint steeds met een kus, ‘k weet dat dit maar voor even is…” Terwijl de gitaar heftig ragt, declameert en zingt Thijssen Kus, met een vibe in de song die heel even aan Soldiers of Love van Liliane St. Pierre doet denken, terwijl de sound opnieuw naar Suede en de grandeur van hun eerste platen lonkt. “Toon geen berouw, vraag nooit vergiffenis”.
Spookrijder is de hekkensluiter van het album. Aanvankelijk niet voor de plaat bedoeld, past deze track er toch perfect op, zeker qua sfeerschepping en sound. Thijssen is een bewonderaar van Lars Van Bambost en af en toe kom hij met zijn geweldige gitaarsoli aardig in de buurt, zo ook bij Spookrijder, waarbij we ons de bedenking maken dat deze song zo op één van die eerste Noordkaap-platen had kunnen staan, ook als afsluiter. Had gekund, maar het is volledig het werk van Thijssen.
Onze favorieten op Broer? Eigenlijk alles, al zijn Jonge Delinquenten, Wondermooie Rotzooi, Spookrijder, Vroeger Toen We Mooier Waren en Broer misschien die songs die we al eens apart opzetten. Maar eigenlijk laat Broer zich best beluisteren als één geheel natuurlijk, zo heb je het complete plaatje ook.
Met Broer schudde Wouter Thijssen zomaar eventjes een donkere parel aka meesterwerkje uit diens mouw. En dat dat niet ‘zomaar’ ging, lees je elders op deze site. Maar wat een prestatie. Wat een plaat, wat een mooi eerbetoon.
Broer is uit bij het jonge label Thorn In My Side Recordings (dat ook RAMAN. onder hun vleugels heeft) en werd opgenomen door Koenraad Foesters in de Tongerse Studio Jupiter. Foesters is hier wat Brian Eno en Daniel Lanois voor U2 waren, Wouter Thijssens sound deftig vertalend en definiërend. Wow.
Doe jezelf een plezier en koop Broer, uit sinds dinsdag 17 maart 2026. Doén!