Luminous Belge, onze Spotifylijst is terug. Het beste van de Belgische underground verzameld in één handig lijstje. En uiteraard is Luminous Belge ook op de radio te beluisteren op Urgent FM tussen 14u en 16u en te herbeluisteren via Mixcloud.
Muziek gebracht in Atmos en die beter klinkt met een goede koptelefoon op je hoofd? Het bestaat en de Gentse Days Of Ray maakt er op hun laatste single Moon gretig gebruik van. Ergens tussen XTC en The Beatles en door je favoriete muziekmagazine – Luminous Dash, who else? – op 5 december naar De Nachtwacht in Tielt gebracht.
Sommige dingen zie je niet aankomen. Gerry Vergult bijvoorbeeld die de exotische toer opgaat. Fred Angst – want zo mag je hem ook aanspreken – doet het met Het Kruim. We hebben geen flauw idee wat Fabelfuik betekent, wel dat deze single ergens tussen The Shadows en Sergio Mendes hangt.
Net zoals Hendrik Conscience zijn volk leerde lezen – waar overigens niets van waar is – probeert Abel Ghekiere misschien om de barrières te doorbreken die bij het grote publiek bestaan als we het over jazz hebben. Begrijp ons niet verkeerd. Abel maakt jazz, maar hij voert ons vooral mee naar zijn eigen wereldje waar het goed vertoeven is zoals op de live-uitvoering van A Love Supreme, wat overigens niets te maken heeft met de John Coltrane-classic. Denken we toch niet.
Iets meer dan een jaar na haar indrukwekkende plaat Alpha is Galine er met een nieuwe single: The Sun. Een single die vertrouwd klinkt en toch weer een tikkeltje anders is of hoe melancholie steeds schoonheid omarmt in Galine’s gezellige wereldje.
Britpop met een 70’s-touch? Wel dan moet je in dit land bij West Coast Caravan zijn. Moddervet is zo’n adjectief dat net iets te veel gebruikt wordt, maar het past dus perfect bij Under The Willow. Tussen Golden Earring, Kula Shaker en Deep Purple. Jaja, het is niet voor niets moddervet!
Vurterhed, ja, wie heeft dat weer bedacht? De mannen van Vurt dus. Muzikaal ligt dit ergens tussen metal, grunge en stonerrock. Of voor wie het in meer eenvoudige woorden wil, heerlijk lawijt waarbij niet op een decibel meer of minder gekeken wordt.
Vijftien slagen op de poep, want wie bedenkt nu een naam als Sofia? Los van al de popprinsesjes die je op je pad tegenkomt die de wereld aan hun voeten willen, is Sofia een heerlijk duo uit Gent dat iets doet met elektronische spielerei en indie. Iets voor durvers die van pop houden.
Een vleugje jazz dan? We hebben er geen flauw idee van of Ernie iets te maken heeft met Bert en Ernie. Maar het zou kunnen, ja! Net alsof Ernie van The Green Mean Machine een heerlijk stukje muziek is. Het soort muziekjes waarvoor men een fauteuil en een bijbehorende bourbon heeft uitgevonden.
Ergens hebben we De Delvers steeds met alle plezier met De Kreuners vergeleken. Waarom? Heerlijke Nederlandstalige postpunk! En voor wie begint te zeuren, luister naar de eerste drie platen van De Kreuners en luister tegelijkertijd naar Bonkt van De Delvers.
Een lekker episch sfeertje. Dat is het minste wat je kan zeggen over The Weight Of Ease, de nieuwste knaller van TRAELS. Stonerrock die iets heeft met metal. Welke metal weten we niet precies, wel dat het nummer uiterst geschikt is om je te laten meeslepen.
Een nummer dat je achtervolgd als een schaduw waar je maar niet aan kan ontsnappen? Just A Predator van Velvet Jesus is dat. Denk aan een combinatie van Balthazar en Flying Horseman. Zo goed? Ja zo goed!
