De zomer heeft zo haar vaste ingrediënten: zon op je gezicht, stof op je festivalschoenen en een soundtrack die nog maanden in je hoofd blijft nazinderen. Voor CARROSER is dat niet anders. Daarom legden we Tim, Helena, Thierry en Karl een reeks zomerse vragen voor. Over platen die naar vakantie ruiken, festivalmomenten die in het geheugen gegrift staan, Belgische bands die meer aandacht verdienen en plannen voor de komende maanden. Het resultaat is een gesprek dat even eigenzinnig, enthousiast en kleurrijk klinkt als de muziek die de band zelf maakt.
Welke song of welk album roept bij jullie meteen een zomers gevoel op?
Tim: Rohnert Park van Rohnert Park. Ik heb de neiging om in de zomermaanden veel hardcore te luisteren en dit is gewoon een plaat die je in de brandende zon kan beluisteren en die je bloed eens goed kan laten koken. Of Nowhere van Ride!
Helena: Om de een of andere reden het album Felt van Suuns. En Cuerpo y Alma van Eduardo Mateo. En werk van Pino Daniele en Arto Lindsay.
Karl: Ook om de een of andere reden roepen de eerste noten van het album Uncontrollable Salvation van Pardoner voor mij zonneschijn op. Verder heb ik iedere zomer minstens een maand een System of a Down-hyperfixatie. Toxicity all the way, al heeft Steal This Album! wat zonnigere vibes.
Thierry: Veel van het oeuvre van Vampire Weekend! Ik zal nooit hun optreden op Rock Werchter 2010 vergeten, de zon scheen fel en hun muziek was dé perfecte soundtrack die dag. Het zijn gewoon ook vaak vrolijke deuntjes.
Wat is volgens jullie de ultieme zomerhit aller tijden?
Tim: Walking On A Dream van Empire of the Sun of Kids van MGMT.
Helena: Look No Further van Suuns.
Karl: Gardenia van Kyuss.
Thierry: Blurred Lines van Robin Thicke.
Waar vinden jullie deze zomer het liefst inspiratie: in de stad, aan de kust, in de Ardennen of ergens anders?
Tim: Liefst een plekje waar het niet te druk is. Ik hou erg van de kust, maar ergens anders in de natuur is ook zalig.
Helena: Ergens op het zuiderse platteland. Italië, Spanje, hoe meer olijfolie, hoe meer inspiratie.
Karl: Het noorden! Ze gaan mij niet liggen hebben met die El Niño!
Thierry: Doe mij maar zo’n hete zomeravond, wanneer de zon net onder is en je ergens op een heuvel zit met een panoramisch uitzicht.
Zomer en muziek zijn onlosmakelijk verbonden met festivals. Wat betekenen festivals voor jullie?
Helena: Ik denk dat ik persoonlijk liever als artiest speel op een festival dan dat ik er zelf rondloop.
Karl: Ik leef voor festivals! Nergens zo hard in mijn nopjes. De grootste laat ik wel passeren, al zijn de line-ups wel verleidelijk dit jaar. Wie een ticketje over heeft voor Pukkelpop: ik wil Chat Pile nog eens zien!
Thierry: Ik heb altijd een beetje een haat-liefdeverhouding gehad met festivals. Ik ben vaak geweest en heb me er rot geamuseerd, maar toch is de ervaring, zeker als je combi gaat, wel heftig. Misschien moet ik eens aan glamping doen volgende keer?
Wat is jullie mooiste, meest memorabele of meest bijzondere festivalmoment tot nu toe?
Helena: Op Live Is Live nog niet zo lang geleden, met twee Carrosertjes, mijn lief en vrienden naar onze helden van Interpol kijken, mee kwelen en een te zware cocktail drinken.
Karl: Twee keer in één zomer Sigur Rós gezien. Een heerlijke trip door hun donkere oude werk langs Hoppípolla naar een zot confettifeest tijdens de zonsondergang.
Tim: Een uur lang opgeslokt worden door een tent vol zweterige Pukkelpop-gangers tijdens de show van IDLES in 2018. David Byrne op Gent Jazz is ook een van de coolste shows die ik ooit heb gezien. En Helena’s moment zit zeker ook in mijn top vijf van leukste festivalmomenten!
Thierry: In een kippenpak staan dansen naast Ronny ‘Sylvain Artbeliën’ Mosuse tijdens een show van Clement Peerens Explosition!
Zijn er Belgische artiesten waar jullie deze zomer naar uitkijken op een festival, of acts die volgens jullie absoluut nog op een line-up zouden moeten staan?
Tim: Wie ik altijd graag op een affiche zie staan: Youff, The Rats, Shy Dog, Lotus, Toxic Shock, Sicko, Wrong Man... Zo veel Belgische bands die ongelofelijk hard aan het gaan zijn en die het verdienen om gehoord te worden.
Karl: Ik wil meer van Tuff Guac, Bront, Sick Pack, Boi en Gut Model, en kijk ernaar uit om om de oren geslagen te worden met Waste en Eosine. Bring it on!
Thierry: Een beetje vergezocht, maar bij deze wil ik een petitie starten om A Brand nog eens een reünieshow te laten doen! Ik sta alvast op de eerste rij.
En tot slot: wat mogen we van jullie verwachten in het najaar?
Tim: We trekken volgende maand weer de studio in met Christophe Dexters, dus wie weet ziet iets uit die sessies al in het najaar het licht… maar we beloven niets. Wat we wel beloven, is dat we niet zullen stoppen voor we heel België hebben laten kennismaken met CARROSER. Verwacht je dus aan vijf pissed-off doch lovable dertigers op een podium in jouw buurt.
Karl: Spelen!!!