Ieder dorp heeft zijn festival, ook Zammel. Hoe is het festival ontstaan?
Ik heb al heel mijn leven een grote passie voor muziek. Het idee om ooit een festival te organiseren zat al jaren ergens in een schuif. Het was zelfs een beetje een running gag tussen mezelf en een boerenzoon waarmee ik in de chiro zat om bij hen op één van hun weiden ooit een festival te organiseren. Tijdens een kaartavond, waar ook de nodige whisky werd gedronken, haalde ik het idee opnieuw boven. Enkele mensen aan tafel reageerden meteen: “Waarom doen we het eigenlijk niet gewoon?” Op dat moment voelde ik dat het juiste moment was aangebroken. Er werd een WhatsApp-groep aangemaakt, mensen met een passie voor muziek en organiseren sloten zich aan bij het team, en zo begon Rock Zammel stap voor stap vorm te krijgen.
Hoe zou je Rock Zammel zelf typeren?
Omdat dit onze eerste editie is, is het misschien nog wat vroeg om Rock Zammel volledig te typeren. Wat wel vanaf dag één centraal staat, is muziekbeleving. Met een beperkter budget hebben we een line-up samengesteld waar we zelf enorm enthousiast van worden. Dat één van onze twee podia zich in de prachtige kerk van Zammel bevindt, maakt die beleving alleen maar sterker. We organiseerden daar eerder al concerten in het kader van Lokale Helden en merkten toen al hoe bijzonder die locatie is. De setting geeft elk optreden een extra dimensie.
De line-up is niet mis, want met The Hickey Underworld, Frans Kalf, Eosine en Pothamus halen jullie meteen vier grote kleppers binnen. Tevreden met de affiche?
Ik ben ontzettend tevreden met onze affiche. Met The Hickey Underworld en Pothamus hebben we twee sterke headliners. Toen ik hoorde dat The Hickey Underworld aan een comeback werkte, was ik meteen benieuwd. Na de eerste single van hun nieuwe album was ik helemaal verkocht. Wat een nummer, en wat een sterk album. Voor onze Holy Stage in de kerk zochten we een headliner die daar volledig tot zijn recht zou komen. Pothamus heeft al vaker bewezen dat ze op bijzondere locaties iets speciaals kunnen neerzetten. Vorig jaar haalden ze nog het nationale nieuws met hun optreden in de Plantentuin van Meise. Ik ben ervan overtuigd dat hun concert in onze kerk een unieke ervaring wordt. Met Frans Kalf en Eosine hebben we daarnaast twee jonge bands die razendsnel groeien, en volledig terecht. Frans Kalf won in 2025 Sound Track Voor Artiesten in Oost-Vlaanderen, speelde al in het voorprogramma van onder meer Dressed Like Boys en Eefje De Visser en staat deze zomer op festivals als Down The Rabbit Hole, Campo Solar en Dranouter.
Eosine was finalist van De Nieuwe Lichting en speelt deze zomer onder meer op Gladiolen, Dour, Rock Herk en Sziget. Ik denk dat we met beide bands artiesten hebben kunnen strikken waar we binnen enkele jaren met veel trots op zullen terugkijken.
Hoe heb je die affiche samengesteld?
Binnen ons team hebben we verschillende werkgroepen opgericht, waaronder één die zich bezighield met de line-up. We wilden een evenwicht vinden tussen gevestigde namen, opkomende bands en lokaal talent. Dat bleek geen eenvoudige opdracht. België bulkt van het muzikale talent, zeker ook in onze regio, terwijl het aantal plaatsen op de affiche beperkt is. Uiteindelijk wilden we een gevarieerd programma samenstellen zonder te niche te worden. We hopen dat bezoekers vertrouwde namen terugvinden, maar tegelijk ook naar huis gaan met een paar nieuwe favorieten.
Ik neem aan dat het organiseren en programmeren van zo’n festival een bijna full time hobby is, van waar komt dat enthousiasme?
Ik heb nog een paar andere hobby’s, maar die zijn het voorbije jaar toch wat op een lager pitje komen te staan. De meeste vrije tijd gaat momenteel naar Rock Zammel. Een festival organiseren is veel meer dan een affiche samenstellen. Vergunningen, techniek, sponsors, vrijwilligers en communicatie: er kruipt enorm veel werk in. Het enthousiasme komt uit verschillende hoeken: de liefde voor muziek, de vriendschap binnen ons team, de verbondenheid met ons dorp en vooral de goesting om samen iets moois neer te zetten. Ik heb zelf ook tien jaar in een band gespeeld. Daarom vind ik het extra mooi dat lokale bands straks op dezelfde affiche staan als The Hickey Underworld of Pothamus. Dat had ik als muzikant zelf ook fantastisch gevonden.
Ik zie ook Komisar en Transistor. Dat betekent dat kleine bands ook een kans maken op Rock Zammel. Die kleine bands beweren dan weer dat ze geen kans maken op festivals. Hoe kunnen ze jou overtuigen?
We hebben enorm veel mails gekregen op bookings@rockzammel.be. Dat toont alleen maar hoeveel bands op zoek zijn naar speelkansen. We hebben bewust gekozen om vooral bands met eigen werk te programmeren. Natuurlijk maken we uitzonderingen. Zo openen we met de lokale coverband HardDay@TheOffice en sluiten we af met een stevig feestje dankzij The Gerry Springer Show. Uiteindelijk moet de muziek ons overtuigen. Een band moet in de puzzel van de affiche passen, maar vooral het gevoel geven dat er iets bijzonders in zit. Die energie voel je vaak heel snel.
Jullie houden de prijs laag. Bewust, want mensen klagen dat de meeste festivals toch een aardige duit kosten.
We hadden de prijs het liefst nog lager gehouden, maar een festival organiseren kost nu eenmaal veel geld. Gelukkig kunnen we rekenen op de steun van heel wat lokale ondernemers. Zonder hen zou Rock Zammel simpelweg niet mogelijk zijn. We merken inderdaad dat grote festivals de voorbije jaren een pak duurder zijn geworden. Voor sommige mensen is het ondertussen kiezen tussen een festival of een weekendje weg. Daarom vonden we het belangrijk om Rock Zammel betaalbaar te houden, zonder in te boeten op kwaliteit. We hebben er bewust voor gekozen om niet ons volledige budget aan één grote naam uit te geven, maar een sterke en gevarieerde Belgische affiche samen te stellen met artiesten die live indruk maken. Zo hopen we zowel de doorwinterde muziekliefhebber als de nieuwsgierige festivalganger een dag vol ontdekkingen te bezorgen.
Zuurpruimen beweren ook dat er een wildgroei is aan festivals. Hoe ga je als kleine organisator om met dit statement?
België staat bekend om zijn festivalcultuur. Ik zie dat eerder als iets om trots op te zijn dan als een probleem. Je zou kunnen zeggen dat dit zorgt voor meer concurrentie, maar wij proberen gewoon ons ding te doen. We willen vooral een festival met een eigen karakter. Onze line-up, de Holy Stage in de kerk en de Kempische gezelligheid vormen volgens mij een combinatie die je niet overal tegenkomt. Bovendien kozen we er bewust voor om helemaal achteraan op de festivalkalender te staan. Wie na de zomer nog zin heeft in een stevige festivaldag, is bij ons meer dan welkom.
Ben je zelf een festivalganger?
Absoluut. Als tiener waren Werchter en Pukkelpop vaste afspraken. Tijdens mijn studententijd gooiden de herexamens helaas geregeld roet in het eten. Doorheen de jaren ben ik steeds meer kleinere festivals beginnen bezoeken. Daar sta je dichter bij de artiesten, ontdek je sneller nieuwe muziek en hangt er vaak een heel gezellige sfeer. Dat gevoel willen we met Rock Zammel ook creëren.
Kill your darlings. Wie moeten we absoluut zien op Rock Zammel?
Dat is een moeilijke vraag. Eigenlijk hoop ik dat mensen gewoon de hele dag blijven, want elke band heeft iets unieks te bieden. Als ik er toch eentje moet uitpikken, kies ik voor Gala Dragot op de Holy Stage. Ze combineert pop met een grote liefde voor klassieke muziek en jazz. Ik denk dat die mix prachtig zal werken in de kerk. Ze is jong en staat aan het begin van haar carrière, maar liet al mooie dingen zien. Ze werkte onder andere al samen met Zwangere Guy, The Subs en mocht muziek maken voor de défilé van Dries Van Noten. Haar debuutalbum Twerking Music is zeker een aanrader. Maar eigenlijk begint het festival al bij de eerste noot. Daarom zeg ik ook: kom op tijd voor HardDay@TheOffice. Een festival beleef je van begin tot einde.