We hadden eerder al verzamelaars met de titels Music For Alien Temples, Music For Abandones Monasteries en Music For Haunted Asylums, dus de catacomben konden niet achterblijven natuurlijk.

Het is een mooi thema voor een serie, want zo kunnen we dit stel cd’s onderhand wel noemen, een serie. Een reeks albums waar het kruim van de dark ambient en dronewereld die zich rond Eight Tower heeft gevormd, of breder, het Unexplained Sounds-netwerk dat labelbaas Pezzella doorheen de jaren heeft opgezet, ontwikkeld, vormgegeven en uitgebouwd tot een instituut in zijn soort.
Catacomben zijn uiteraard historische plaatsen waar devotie, stilte, dood en het gewicht der tijd een andere betekenis krijgen dan bovengronds. Uitgehouwen of gemetselde tunnels waar mensen zich konden verbergen weg van usurpators en andere machtswellustelingen. Weg van godheden die al even knetter waren/ zijn/ worden dan hun volgelingen, al dan niet met enige macht.
Bouwstenen genoeg dus voor veteranen en relatieve nieuwelingen die zich binnen het wereldje der dark ambient, drones en experimentele muziek creatief weten bezig te houden.
Fijn om te merken trouwens dat Peter Verwimp met zijn project Ashtoreth inmiddels helemaal deel uit maakt van het legertje artiesten die op deze verzamelaars opduiken. Tegelijk weet hij, en daar is hij heel sterk in, een samenwerking aan te gaan waardoor zijn nummer meteen opvalt tussen de rest. Deze keer gaat hij in zee met Penumbral Aethyr, een alias voor Nicolas Van Meirhaeghe, die beter bekend is als Empusea. Abstract, noise en met bezwerende stemmen weten ze de sfeer van de catacomben prima te vatten.
Zoals gewoonlijk in deze reeks, en bij uitbreiding in het gros der verzamelaars die Pezzella samenstelt, zit er geen enkel nummer tussen dat op zijn minst als relevant kan worden bestempeld. Onder meer Adonai Atrophia of Mario Lino Stancati bewezen dat eerder al maar ook minder bekende entiteiten als Kammarheit en Guru Bobol bewijzen dat er nog steeds plaats is voor nieuw en geïnspireerd bloed.