Abigail Snail is een trio dat het voor zichzelf en de luisteraar niet makkelijk maakt. Het is een soort avant-rock verweven met improv en radicale zienswijzen op wat muziek kan zijn. Experimenteel aandoende nummers die soms richting U.S. Maple neigen, dan weer naar James Chance of This Heat. Een paar hoeken af dus maar echt verwonderen doet dat niet als we kijken naar wie deel uit maakt van de band.
Stef Kett leerde zichzelf gitaar spelen en zijn stem gebruiken. Na een motorongeluk werd een vingertop verwijderd maar dat zorgde er niet voor dat hij stopte met muziek maken. Dat deed hij met bands als Shield Your Eyes, Reciprocrate en solo. Zijn kompaan en drummer Will Glaser speelt eigenlijk een beetje van alles. Rock, noiserock, free jazz, improv, de percussionist en elektronica-liefhebber is van alle markten thuis. Solo of in bands als Sly & The Family Drone, World Sanguine Report en Pando Pando of in samenwerkingen met onder meer Nigel Kennedy en Paul Dunmall, hij draait er zijn drumstokken niet voor om.
Beiden haten repeteren, dus dat doen ze niet. Zeker niet voor Abigail Snail. Beiden zijn dermate aan elkaar gewaagd dat ze elkaar heel goed weten in te schatten. Live improviseren ze verder boven de geraamtes die ze eerder uitwerkten. Het resultaat dat we hier te horen krijgen gaat dan ook een beetje alle kanten uit.
Bij sommige nummers zijn we helemaal mee, zeker als ze wat gaan freaken en verwantschap vertonen met de bands die we in de eerste alinea aanhaalden. Op andere momenten hebben we het heel wat moeilijker, zeker als ze ietwat de progrocktoer op gaan. Niet zo vreemd natuurlijk. Charles Hayward (This Heat) zat voor hij wereldfaam verwierf met die band al in Quiet Sun, en dat is progrock met wat psychedelica erdoor (waar ook Phil Manzanera bij speelde tot hij naar Roxy Music verkaste).
Sommige stukken neigen te veel naar slaapverwekkende indieliedjes, terwijl andere behoorlijk experimenteel zijn en waar onze oren met grote maten kunnen van genieten. En dan zijn er, voor deze sessie fungeert hij als derde lid, de wilde saxofoon- en basklarinet uithalen van James Allsopp. Hij speelde tot nu toe net zo goed bij Last Poets als bij Jamie Cullem maar heeft zijn hart al dikwijls verloren in de zotste improv wat hij bij Abigail Snail nog maar eens bewijst. Zijn deelname verhoogt de intensiteit van wat het duo op zichzelf brengt, een beetje wat hij altijd doet dus.
Het is bij momenten een stevige noot om te kraken, dit debuut, maar er zit voldoende interessants tussen om de plaat niet zomaar te negeren.
Instagram Stef Kett – Instagram Will Glaser
