Dit is een klein meesterwerkje dat zijn tijd vraagt om te doorgronden, om het te laten bezinken, om het te laten doordringen tot het werkstuk helemaal onder de huid is gekropen.

Het duo Jef Mertens, die zijn vertrouwde taishōgoto bespelend, en Glen Steenkiste (Hellvete) deze keer op pythagorean harp, vermoedelijk zo genoemd omdat Pythagoras, die met zijn stelling, 500 voor Jezeke, al de basis legde voor ons toonsysteem.
Het is een wonderbaarlijk duo dat ervoor gemaakt lijkt om een soundtrack te componeren bij de legendarische film The Flicker (de optische effecten van de Dreamachine naar film vertaald) van Tony Conrad, één van de grondleggers van het minimalisme en het dronen, als grondlegger van de zogenoemde eternal music.
Bij de film dient vermeld dat er wordt gewaarschuwd voor mogelijke mentale of fysieke ongemakken, zoals epileptische aanvallen, mild symptomen van shockbehandeling en dus te bekijken op eigen risico. Dat blijft uiteraard ook zo bij de uitvoeringen die Mertens & Steenkiste bij de film verzorgen.
De cd, op vijftig exemplaren slechts en ondertussen waarschijnlijk zowat uitverkocht, bevat twee versies van de soundtrack. Een gecomponeerde versie en een versie zoals de muziek klonk bij de livevoorstelling, als we het goed hebben begrepen tenminste.
Liefhebbers van drones en sowieso van het werk van Conrad en tijdgenoten als Angus Maclise, La Monte Young en The Velvet Underground als ze helemaal uit de bocht gaan, zullen tenen en vingers aflikken bij het horen van deze hypnotiserende transcendentale drones. We zagen Conrad ooit live aan het werk, een vroeg Kraakfestival als we het ons goed herinneren, en toen nam hij de aandachtige luisteraars helemaal mee in zijn fascinerende trip, terwijl het na een dag intense klanken van divers pluimage geen evidentie was en ook drones an sich nog minder in het muzikale veld waren ingeburgerd dan heden ten dage.
Wel, het duo zou van Conrad zeer veel complimenten krijgen mocht hij horen wat ze als klankwereld bij The Flicker hebben verzonnen. De beelden hoeven er trouwens niet eens bij. De muziek kan perfect op zichzelf staan en werkt als een Dreamachine, ook als het zonnetje volop schijnt.