“Met deze plaat hopen we een goede blend te creëren tussen de vibes van Meridian en de techniciteit van Stasis”, aldus producer en gitarist Chiaran Verheyden over Annihilist, de derde plaat van het Mechelse Hippotraktor. De plaat klinkt alvast minder bombastisch dan je misschien zou verwachten, zonder daarom minder technisch te zijn. Vibes en grooves zijn volgens ons dan ook ruimschoots aanwezig.
De plaat is kort, krachtig en bondig. Soms neigt het geluid zelfs wat naar dat van zusterband Psychonaut, maar dat is noch erg, noch onlogisch.
Op Annihilist horen we een geslaagde mix van melodieuze postrock en progressive metal, rijk aan grooves, machtige melodielijnen, harmonieën en een flinke dosis gitaargeweld. Stefan De Graef zingt beter dan ooit. Zeg niet dat wij het niet gezegd hebben. De gulle gitaarlijnen van Chiaran Verheyden en Kristof Du Jardin klinken oppermachtig, terwijl de baspartijen van Jakob Fiszer prompt en trefzeker hun werk doen. Samen met de dominante, strakke drums van Lander De Nyn houden ze het Hippotraktor-huis met stevig cement bijeen.
Alleen al voor het ronduit subliem tegendraadse I Breathe. I Am moét je de nieuwe plaat van Hippotraktor aanschaffen. Wat een signature song van het Mechelse post- en progressive metal combo. Met zoveel van de bands kenmerkende sound mooi vervat in deze ene meesterlijke compositie. “Hallowed sun. Feeble light chaser. You, the unwelcome seeker of alibis. Fool. Differing-eyed raver. Break light. Fevering mind seeker…”
I Breathe. I Am sleept zich traag – nou ja, traag – op gang met prompte baslijnen en loepzuivere zang van Stefan, om dan binnen de kortste keren compleet te ontploffen, meer heerlijk harmonieus lawaai, veel gitaar galore drums en baslijnen zo hecht als cement, mooie gecreëerde chaos vol evenwicht, geweldig hoe de heldere zangpartijen van Stefan met grunts dueleren, contrasteren en blenden. Een gesmaakte sfeervolle én onstuimige, ietwat warme start voorwaar.
Courageous Apathy een meer conventionele knaller noemen, met alle gekende ingrediënten aan boord, is misschien net toch ietsje te kort door de bocht. En een lekkere track is het sowieso. Het knalt en raast, totdat het op het einde zachtjes van koers mindert en funky sfeervol uitdooft. Lekker!
De poorten van de hel staan wagenwijd open, zo lijkt het wel wanneer De Graef Builder of Eden brullend inzet boven een dreigende gitaarmuur en een gloed van muzikaal geweld. Vervolgens plooit de song zich terug in een slepende, beklemmende en rustigere duisternis. Eventjes toch. Met heerlijke heldere zanglijnen van De Graef, die al snel worden afgewisseld met zijn geweldige growls. Vanaf dat moment meandert de song aanvankelijk subliem voort, waarna een eerste sonische ontploffing de volgende hevige uitbarstingen voorafgaat om telkens weer terug te plooien naar die spanningsopbouwende, strakke, trage, hypnotische en beklemmende vibe. Strakke ritmesectie en sfeer alom.
Samen met de geniaal dwarse openingstrack een absolute favoriet, van ons zoveel is duidelijk. En nog zo’n signature song. Al maakten we ons instant toch ook de bedenking of deze compositie ook niet op een Psychonautplaat had kunnen staan. Of toch ook net niét! Alleszins een machtig kunstwerk, deze compositie, misschien wel dé sleutelsong van de plaat. Zeker een van de sterkste composities in het repertoire van de Mechelse band. Wat is het genieten van deze complexe track waar zoveel spannends in gebeurt, gebald in net geen zes minuten. Faut le faire!
Na de genialiteit van Builder of Eden volgt de heerlijke, groovy gitaargalore van Oblivion Walker. Tribale, retestrakke drums, geweldige gure gitaargrooves, machtige growls bovenop nog meer gitaargeweld, maar ook zachte zanglijnen, terwijl de ritmesectie hyperstrak verder dendert. Het geweld houdt aan tot de song zachtjes uitsterft op een subtiele gitaarlijn. De luisteraar krijgt vervolgens luttele seconden om zich schrap te zetten voor de song die haar naam gaf aan het album: Annihilist.
De titeltrack opent veelbelovend met een zacht riedeltje. Is dat een muziekdoosje dat we horen, of lijkt dat maar zo? Een kalme gitaarlijn, een zachte groove, een subtiele baspartij, en dan zetten de tribale drums in. De Graef laat zijn aangename zangstem zalvend over deze haast spirituele, donkere ballad met weerhaakjes glijden. “Over skies invited. Fiercely crawl on. Feel distance…” Hemels slepend, met postrock-gitaarscapes en dito gitaarmuren, en een fenomenale gitaarsolo, terwijl op de achtergrond meer ingehouden gitaargeweld voorzichtig blijft doorwoekeren. En de song eindigt zoals hij begon: met dat geluid van dat muziekdoosje. Een zalig geniale, ingenieuze compositie.
Everything Is Permissible baadt enigszins in een jazzy sfeertje. Tegelijk is het een grote brok broeierigheid en regeert ook hier de groove. Met absoluut fantastische gitaarpartijen en De Graef die zichzelf opnieuw overtreft met zijn indrukwekkende stemgeluid, hier voornamelijk in cleane zanglijnen. Een episch mooie, melancholische trip met een geweldige klankkleur, waarin vooral de stem het verhaal vertelt, terwijl op de achtergrond die vertrouwde complexiteit in het instrumentarium blijft doorschemeren. Knap!
Slepen en knallen, en liefst nog tegelijkertijd, in een constant opgebouwde spanning. Dat doet A Different Now. Met opnieuw véél tribale en hyperstrakke drumpatronen en dito ritmes, weerom majestueuze gitaarmuren en De Graef die zich vocaal nadrukkelijk laat gelden. Heerlijk soleerwerk ook. Een mooie afsluiter van dit korte album, vol machtige mokerslagen en vooral veel beklemmende schoonheid, gevat in amper zeven nummers en iets meer dan dertig minuten muziek. Maar een halfuurtje meer dan goed besteed, dat verzekeren we je. De enige optie is dan ook de plaat nog eens opzetten, of de vorige twee albums opnieuw laten inzinken én je voorbereiden op de liveshows natuurlijk.
I Breathe. I Am, Builder of Eden en Annihilist: dat zijn op dit moment onze favorieten en alvast drie goede redenen om je aan de ongelooflijk knappe nieuwe plaat van Hippotraktor te wagen. Natuurlijk zijn A Different Now, Oblivion Walker, Courageous Apathy en uiteraard ook Everything Is Permissible dat. Soit, luister gewoon als de vliegende bliksem naar deze prachtplaat in haar geheel. Het kost je amper een halfuurtje van je tijd…
Annihilist is sinds vrijdag 9 oktober uit via Pelagic Records en is verkrijgbaar bij de betere platenboer en beschikbaar op de verschillende streamingdiensten.
facebook • instagram • website