Verhalen over vriendschap, twijfel, afstand, liefde, verlies, geld, dankbaarheid en verandering, sommige persoonlijk, soms gewoon speels met als gemene deler: niets blijft zoals het was. Ook muzikaal. Of hoe folk, roots, jazz en indie elkaar ook moeiteloos vinden op Nothing Golden, het langverwachte tweede album van The Small Ships, die de eigenzinnig koers van The Small Ships (2024) lustig verder zetten. De single Moneyfiller deed ons al watertanden naar deze tweede worp van singer-songwriter Kenneth Brownlie en componist, producer, pianist en duivel-doet-al Olaf Janssens (zie ook Kowzi en Munter Foss), samen The Small Ships. We verklappen je alvast dat de plaat de verwachtingen inlost. Nothing Golden werd een verzameling liedjes over mensen, plaatsen en momenten waaraan je probeert vast te houden terwijl het leven rustig verder kabbelt. En zo vind je op het album uitbundige momenten en meer intieme melancholische passages…
De plaat opent met een simpele piano-riedel en voor je weet zit je lustig mee te walsen en Pick Up the Phone meet te zingen, of toch te neuriën. Laat het zingen dan maar aan Kenneth Brownlie over.’All the changes through the Ages. We both know, as the distance grows, as the children grow, we need only pick up the phone’. Wat heeft Kenneth Brownlie toch een bijzondere stem en hoe mooi ook. Zo simpel is dat pianoriedeltje niet natuurlijk, en Olaf Janssens leidt ons met de piano in de walsende groove. Het lied klinkt erg opgewekt en is een ode aan de vriendschap en hoe die door de tijd en alle veranderingen heen, blijft bestaan.
En dan is het tijd voor een tearjerkertje, of toch bijna. In het pakkende Something in My Eye, bezingt Brownlie, zoals alleen hij dat kan, de dualiteit tussen hoop en verdriet. Met half gebroken stem, wat het eens zo dramatisch en intens maakt. De piano van Janssens croont zachtjes mee met Brownlies breekbare stem. Erg mooi, deze Something in My Eye. Nu we dan toch op het ontroer-parcours zijn aanbeland, hakt Whilst You Sleep in California er niet minder op in. Een fraaie pianopartij, haast koude – en dus pakkende – percussie, zachte gitaarklanken en Brownlies klaagzang, ijzingwekkend intens en pakkend. Dat doet de tekst destemeer natuurlijk. Over een haast onmogelijke liefde aan de andere kant van de oceaan, het diepe gemis, de eenzaamheid, en dan toch de realisatie dat het misschien toch anders moet. Wedden dat Brownlie tot tranen toe beweegt, wanneer The Small Ships deze sad ballad live brengen?
Ons advies aan The Small Ships? Wel: breng How Could I Mind? uit als de eerstvolgende single, het klinkt heel aanstekelijk, tongue-in-cheeck, zomers en optimistisch. Radio-vriendelijk zelfs. Een liedje over liefde en trouw en wat we er zoal voor over hebben. Erg mooi, met weer erg fijne zanglijnen een heerlijke pianopartijen. Bloedmooi is Divisible by 8. Erg mooi en hartbrekend gezongen door Brownlie over een muziekdoosje en meehuilende keys, zuinige percussie en snaren-klanken. ‘God knows weel miss your, know that you’d miss us too…” Slik, krop in de keel. En je wilt de hoofdrolspeler toch spontaan een knuffel geven, niet?
Een van de sleutelsongs op het album is More Than I Got, of zoals het duo zelf vindt: een van de meest bepalende songs van Nothing Golden. Alleszins is het een erg mooie ballade geworden die verhaalt over dankbaarheid, zelfs wanneer er verdriet en twijfel in het spel zijn. Erg pakkend ook weer, maar tegelijkertijd troostend. Met Brownlie stem, een zachte gitaar, en een mannenkoortje – is dat Olaf Janssens, of toch Brownlie, of beiden? Sterk nummer.
De geweldige single die het album voorafging, kenden we natuurlijk al. Het genieten van de fraaie instrumentatie, met dat geweldige orgeltje van Janssens en de zeemzoete zang van Brownlie die de liefde voor het geld bezingt, blijft. Moneyfiller mag van ons nog steeds een wereldhit worden. Speels, grappig, maar natuurlijk een duidelijke sneer naar het materialisme dat ons niet vreemd is. Geweldige song, cheaky en poppy, geniaal ook. Terecht dat dit de eerste single was. Nu nog die hit, heren!
Is End of the Road dé ultieme singer-songwritersong op het album? Het ultieme liefdeslied? Misschien wel beiden. Een heerlijke akoestisch gitaar tikkeltje zachtjes, Brownlie zingt de ziel uit zijn lijf, op de achtergrond accordeon, of zijn dat toch keys, en piano. “Starts with a kiss and a look in my ene. Ends with a kiss and a wave goodbye”. Brownlies vocalen hier doen ons eventjes denken aan die van Daithi Rua, dan weer van de betreurde Gordon Downie (The Tragically Hip). Een pakkende song, die meteen tot onze favorieten van de plaat hoort. Deze horen we maar al te graag live. En liefst zo snel mogelijk…
Love Blind is een rechttoe-rechtaan liefdesverklaring. En daar is niks mis mee. Prachtige pianopartijen en keys van Janssens, Brownlie die oprecht zijn liefde bezingt. Simpel en toch complex, heel erg mooi. Dat vooral. Naarmate de song zich ontwikkelt, heeft Janssens een heel orkest te voorschijn getoverd om het dan net niet te laten uitsterven, maar uitfaden.
Ook het sluitstuk van het album is behoorlijk indrukwekkend te noemen. We zouden barbaren zijn mochten we meldden als we héél even Roger Waters en een metrum van The Thin Ice (Pink Floyd – The Wall, 1979) meenden te horen. Dat is natuurlijk gewoon toeval. We horen vooral een prachtige mooi georchestreerde compositie over een ongemakkelijke ontmoeting tussen twee oude vrienden, en niet goed weten wat zeggen. Machtig gezongen – en natuurlijk zingt Brownlie honderd keer beter dan Waters – en met prachtige toetsen, percussie en effecten van Janssens. En ook een prachtige pianopartij. De tekst is dan weer confronterend en ook zo waar. ‘As we head to the door and we look at echt alther. We still don’t know what to say. Nothing golden can stay’.
We zijn nu zevenendertig en negen seconden verder en we hebben het jongste werkstuk van The Small Ships doorgrond. Of nog niet. Nog lang niet. Daarvoor zijn nog wat meer luisterbeurten nodig – dat is evident! En zo zullen wel steeds andere favorieten opduiken, of nieuw ervaringen of belevingen ons deel zijn. Met een goed en sterk album heb je dat wel vaker natuurlijk, toch? Zo’n plaatje hebben Brownlie en Janssens op de wereld losgelaten. Mooi, mooier, mooist.
Teksten op Nothing Golden zijn van Kenneth Brownlie, de muziek van Brownlie en Janssens, die zowat alle instrumenten inspeelde, behalve dan de gitaar die Browwnlie voor zijn rekening nam. Ook de productie was in handen van Olaf Janssens, de lastering gebeurde door Uwe Teichert. Het nieuw plaatje van The Small Ships is een aanrader, Nothing Golden is uit op Kowzi Tunes en ook te vinden op de gekende streamingplatforms.
Facebook – Instagram