Luminous Dash BE

THE HAUNTED YOUTH – Boys Cry Too

Boys Cry Too, zo luidt de nieuwe titel van de nieuwe plaat van The Haunted Youth. Je moet geen muzikale bolleboos zijn om te snappen dat de band rond Joachim Liebens verwijst naar het iconische nummer van The Cure waarin gesteld wordt dat jongens niet wenen. Onzin natuurlijk en dat wist ook Robert Smith. Ook Joachim weet dat. Zielenroerselen en soms zitten die diep bij hem – luister maar naar opener In My Head – die Joachim probeert om te zetten in melancholische songs die knipogen naar zowel postpunk als shoegaze.

THE HAUNTED YOUTH © Ann Cnockaert
THE HAUNTED YOUTH © Ann Cnockaert

Het concept van The Haunted Youth is ondertussen bekend. Radiovriendelijk, in zekere zin zelfs poppy, maar tegelijkertijd uiterst persoonlijk. Of het altijd leuk is om rond te dwalen in Joachims hoofd is een andere zaak, maar het resulteert wel altijd in schoonheid.

Boys Cry Too is de opvolger van het bejubelde debuut Dawn Of The Freak, maar er is veel gebeurd op twee jaar. Wellicht op persoonlijk vlak, maar ook muzikaal, want The Haunted Youth klinkt grootser en epischer. De invloeden haal je er zo uit, zo hoor je op Castlevania dat de band wel regelmatig naar DIIV heeft geluisterd. Datzelfde gitaartoontje dat je doet zweven, maar toch met een eigen touch en dat is straf!

De hoes windt er geen doekjes om. Je ziet een gebroken hart en je voelt de pijn in bijna iedere seconde zonder dat het ook maar één moment potsierlijk klinkt. Het is gemeend, ook al zijn het nummers die geschreven werden met de grote podia in het achterhoofd, want The Haunted Youth weet ook wel van zichzelf dat ze zich ondertussen mogen rekenen bij de succesvolste bands van dit land. En met internationale allure, Deathwish is dansen met de dood, maar ook met de allergrootsten. Vrij hevig, want het nummer gaat over die momenten waarop je denkt dat zelfdoding de enige uitweg is. Heftig? Ja. Maar de wereld waarin we vandaag leven is nu ook eenmaal heftig en daar biedt The Haunted Youth de perfecte soundtrack voor. Verdriet verpakt in muzikale dromerij. Niet dat het ooit anders was, luister bijvoorbeeld maar naar het gitzwarte Pornography van The Cure, om nog maar eens deze band aan te halen.

© Hannelore Dieleman

Emo Song kennen we al een tijdje. Het is flauw van ons om bij een shoegazenummer de naam van Slowdive te vermelden, maar hier kan het moeilijk anders. Dit is wegdromen bij je eigen tranen, een afspraak met het onbekende of net met datgene dat je jammer genoeg wel kent.

Ook al is Boys Cry Too niet echt experimenteel, is het wel de plaat geworden waarop Joachim probeert te bewijzen – en dat ook doet – dat je van The Haunted Youth alles kan verwachten. Zo is Wake Up in essentie niet meer dan Beatles-pop, maar wel met de touch van Liebens.

© Hannelore Dieleman

Het is een cliché om te zeggen dat grote kunst ontstaat uit een tranendal, maar geen cliché als je het over de muziek van deze Limburger hebt. We hebben geen idee hoeveel pakjes Kleenex gebruikt zijn om de demonen te verwerken die gepaard gaan met Hurt, maar voor de luisteraar levert het ultieme pracht op.

Soms zeemzoet, dan weer bikkelhard op alle fronten zoals Murder Me. “Stuck in all this suffering. I can’t seem to fake it anymore. Feels like when it rains it fucking pours. You broke my heart and I broke yours”. Liebens zegt de dingen zoals ze zijn en soms balanceert alles tussen liefde en haat en is woede de enige tussenweg.

Zoals gezegd staat muzikale diversiteit voorop op dit album, met Falling To Pieces is er nu zelfs een instrumentaal nummer. Is het wederom flauw van ons om dit gemakshalve met Mogwai te vergelijken? Het is flauw, maar niet gemakshalve, want dit klinkt echt wel als Mogwai.

Forget Me is dan weer een nummer dat wij omschrijven als moshpit-pop. We hebben geen glazen bol nodig om nu al te voorspellen dat er talloze bierbekertjes de lucht zullen invliegen bij het weerklinken van deze song en toch is het zowel pop als noise. En ja, om de tegenstanders gelijk te geven (want die zijn er ook), The Haunted Youth weet perfect wat hun te doen staat om de beide kanten van de grens te paaien.

Afsluiter is Ghost Girl, een intieme bijna akoestisch, psychedelisch folknummertje dat de essentie van deze plaat prima samenvat. Bestaat de grote liefde en het geluk alleen maar in onze fantasie? Waarschijnlijk wel. Topplaat.

Instagram – Facebook

Denk je aan zelfmoord en heb je nood aan een gesprek, dan kan je terecht bij de Zelfmoordlijn op het nummer 1813 of via www.zelfmoord1813.be

Mobiele versie afsluiten