Over de steppe dwaalt in België geen nomade. Als solo-artiest dwaalt Sacha Jennis – die we ook kennen van de postpunk-, newwave-, crossoverband Dead High Wire – er als krijger. De dorre velden kregen er met zijn singles Te Laat en Niet Oké een nieuwe Nederlandstalige golf aan coldwavepostpunk bij.
Scherp en schoon gebekt, laat hij als Steppekrijger zijn ep KroweD (spreek uit op z’n Kempens [krauwət] of kruid, kraut in het Duits) horen, met daarop vier Nederlandstalige tracks in een combi van cold wave, melodische postpunk.
Dat hij de ep op 30 januari uitbrengt, is geen toeval, maar uit noodzaak. Een belangrijke datum in de geschiedenis: 54 jaar na Bloody Sunday en 93 jaar na het aantreden van een fascistische rijkskanselier die ‘nooit navolging zou krijgen’. ”Maar het fascisme is helaas dichter bij dan ooit. Omdat muziek altijd een vorm van revolutie in zich heeft gehad en ik niet zielloos langs de kant kan toekijken, voelde ik de noodzaak om naast mijn muzikale passie een diepe bezorgdheid los te laten. Ik hoop dan ook dat mensen zich kunnen vinden in herkenbare teksten, nog duidelijker in het Nederlands”, vertelt Sacha.
“De angst staat op je wangen, in de schaduw van verlangen.”
In Te Laat is de krijger eenzaam, na een relatiebreuk. Een periode die hij inkleurt met grimmige hooks, opgejaagde postpunkritmes, gelaten vocalen die zich soms in wanhoop uitlaten en verwoord met de juiste, rake woorden.
Stilzwijgend toekijken is geen optie voor krijgers. Hij gooit Niet Oké dan ook recht uit zijn hart het hart van de luisteraar in. Een protestsong tegen opkomend dan wel heersend nieuw fascisme. Dat hij zowel inhoudelijk als qua sound een identiteit vanuit authenticiteit is, wordt al snel duidelijk.
Berichten van Vroeger gaat over nostalgisch terugkijken naar goeie tijden en daaruit energie halen voor de toekomst. En dus vooral vooruit te kijken in plaats van oude berichten te blijven teruglezen. “En ik kijk vooruit! Ik kijk uit!”, klinkt het, door Sacha maar ook door Kim Verbeeck (Godot) uitgeschreeuwd. Het donkerste nummer op de ep is instrumentaal vrij minimalistisch, waarin een melancholisch getokkel de nostalgie vangt en kracht gewonnen wordt met het sterke vocale werk. De outro is ongewoon knap gevonden. Alsof het verleden uitgleed over de toekomst. En nog even na knettert op de snaren en er uiteindelijk zelfs nog enkele danspasjes aan toevoegt.
Een heel typerende postpunk baslijn opent Mofkees Vibes, waarna de synthlijn zelfs een premature The Cure-sound toevoegt, die doet uitkijken naar de lente. Het blijft bij vibes, want we krijgen geen woorden in deze dromerige seventies krautrock track. En als het instrumentaal blijft, dan mocht het voor ons toch nog nét dat tikkeltje meer zijn.
Iedere track staat voor een hedendaagse beschouwing van de tijd waarin we leven. Ze reflecteren naar het verleden (Te Laat), het heden (Niet Oké) en de toekomst (Berichten van Vroeger, Mofkees Vibes). Muzikale metaforen van het gevoel dat de Steppekrijger had bij het maken van de nummers. Wij kunnen zowel inhoudelijke als muzikaal alleen maar gelukkig worden van het feit dat er Steppekrijgers zijn als Saha Jennis! Een krachtig mooie, authentieke ep.
Steppekrijger speelt op 13 februari live, voor de gelegenheid met band (de nieuwe bezetting van Dead High Wire) in JH Kroenkel (een This Shittown-concert) in Nijlen. Dat is de plaats waar het (muzikaal) allemaal begon en het Steppekrijger alter ego tot leven kwam. De cirkel is rond.
KroweD is digitaal verschenen en via Gazer Tapes ook op cassette.
Facebook – Bandcamp – LinkTree
