Jean-Marc Lederman (The Weathermen, Ghost & Writer…) zet de Belgisch-Amerikaanse samenwerking Rohn-Lederman verder met zangeres Emileigh Rohn. Samen creëert het duo vooral elektronische ervaringen vol industrial synths en een hartverscheurende emotionele onrust, speciaal voor slapeloze oren. Intussen zijn ze aan hun volgende album toe, met de release van Volcano.
“Voor degenen die op het kookpunt staan en op het punt staan te exploderen, biedt Volcano een bevrijding, een echo van ons universele verlangen naar stilte”, laten ze weten. En opmerkelijk is dat ze daarvoor van hun typische atypische elektronische aanpak afwijken en voor warme gitaarklanken kozen. De leegte wordt niet gevuld met een muur aan gitaargeweld, maar met getokkel, warme riffs en delicaat elektronische soundscapes.
De ene keer klinkt Rohns stem kalmerend, zacht en helend, zoals in All Ahead Was Joy, de andere keer is het dan weer de meesterlijke instrumentatie die met de hoofdrol gaan lopen, zoals in Hopscotch Across Colored Chalk. De teksten zijn donker en beladen met spanning, maar Emileigh’s stem klinkt kalmerend, intrigerend in elke track. Het stuursere Paper Plane wordt toegefluisterd door haar woorden, waarin haakse sounds het luchtruim dynamisch vullen.
De dynamiek valt volledig stil in het verstillende There’s So Much Here To Share, maar evengoed in That Message Brings You Home, I’ll Be Back Within A Moment en Where Does Love Beguine?, waarin naast de emotionele puurheid ook ruimte is voor gitaarwerk dat stoer aanwezig kan zijn, zonder de mooie fragiliteit af te breken.
“We’re all changing now.” Vuiler en iets meer rockend, swingend, klinkt The Future Knows Much Better, gevuld met elektronisch haakse details. De loops echoën in Animals Take The Stage, zachtjes opbouwend naar steeds meer laagjes.
Enige stuursheid merken we op in Showing Signs Of Grace, waarin ritmes bitterzoet ingezet worden door de verschillende lagen instrumenten. Het meest mystieke, meest intrigerende nummer op het album!
To Greener Grass wordt gekenmerkt door een bevreemdende fragmentatie van de illusie van strijkers, waarop de spoken words een verhaallijn lijken te schetsen, terwijl we zowat elke 10 seconden verrast worden door nieuwe soundeffecten. Bijzonder!
We Become The Sky is het sluitstuk, dat het brandende hart op de hoes wel mooi symboliseert. Een nummer dat instrumentaal gracieus flakkert, met de zachte, voorzichtige zanglijn van een Emileigh-in-lente-stemming!
Een album dat zich gedeisd ontplooit. Nooit uitbarst. Maar broeierig mooi de emoties laat aanwakkeren.
Volcano is digitaal en op cd verschenen via Les Disques de la Pantoufle.
Bandcamp – Jean-Marc Lederman – Emileigh Rohn
