Je zou het louter toeval kunnen noemen maar wij menen dat er een onmiskenbare link is: op het moment dat krokussen en narcissen de nakende lente aankondigen verschijnt de nieuwe bloemlezing van Gentenaar Joram Kunde Boumkwo.
Het is twee jaar geleden dat Dandelion op de wereld werd losgelaten. Een plaat die niet enkel zonder meer veelzijdig genoemd kon worden maar vooral een weerspiegeling van zowel ’s mans persoonlijke zoektocht als van de wereldse complexiteit. Hoor je de man praten dan valt het Gentse accent met geen mogelijkheid weg te filteren. Maar zoals bij iedereen gaat onze identiteit véél verder dan louter de plaats waar we geboren zijn of opgroeien. Voor Kunde ging een wereld aan indrukken open bij een (nieuw) bezoek aan Kameroen, het geboorteland van zijn vader. Het leidde tot het tot stand komen van Dandelion waarin hij zeer openhartig zijn verhaal bracht dat hoewel persoonlijk toch voor iedereen herkenbare elementen bevat. Verbloemen doet hij niet hoewel de funky ondertoon van de nummers toch een doorgaans speelse toets toevoegt.
Late Bloomer bouwt lustig verder op de sound van Dandelion. Stijlen en invloeden worden door de autodidactische duizendpoot die hij is, versmolten tot een compleet eigen geluid dat naar ons gevoel in de eerste plaats ritmisch opgebouwd is. En dat ritme swingt alle kanten uit. Jazz, hiphop, afrobeat en aanverwanten, allemaal overgoten met een aanstekelijk funky sausje.
Vergis je echter niet, achter die schijnbaar zorgeloze façade schuilen de nodige zorgen én maatschappijkritiek. Van een maatschappelijk assistent mocht ook niets anders verwacht worden uiteraard. Je roots verloochen je niet, niet muzikaal maar ook niet je maatschappelijke achtergrond. De man heeft één en ander om over te praten, zoveel was bij Dandelion al duidelijk en uitverteld is hij geenszins.
Er is slechts één voorwaarde om ten volle van Late Bloomer te kunnen genieten: je moet je laten meedrijven op de vibe die de gids creëert. Wie vasthoudt aan één specifiek genre en geen zijpaden wil verkennen, vindt van de muziek van Kunde wellicht dat het mossel noch vis is. Wij houden enorm van het volstrekt eigen geluid dat geproduceerd wordt. Het is zelfs geeneens zijn stem die zorgt voor samenhang tussen de songs, het is eenvoudigweg de onnavolgbare sfeer die de man voortbrengt.
Variatie is troef maar niettemin op een herkenbare wijze. Van zodra je een nummer van Kunde hoort, weet je meteen dat het niemand anders kan zijn. Al doet hij bij momenten ferm zijn best om ons op het verkeerde been te zetten, doorgaans door de inbreng van gasten. Van Helena Casella over Tennishu en Fred Gata tot Judith Okon, allen leveren ze een verbijsterende bijdrage. We willen niemand tekortdoen maar Bittersweet waarin een deel van de zang op rekening komt van Fred Gata is onze persoonlijke favoriet. Misschien niet geheel eerlijk want het was de allereerste single en wist zich bijgevolg al het meest in ons hoofd te nestelen maar we geraken het met geen mogelijkheid beu gehoord.
De meeslepende trip duurt welgeteld 13 songs waarbij je meegezogen wordt in de kleurrijke wereld van Kunde. Het ruikt niet elk moment naar viooltjes of jasmijn want ook minder welriekende thema’s komen aan bod maar alles op een dermate speelse manier dat het niettemin licht verteerbaar blijft. Afsluiter Out The Blue – eveneens al als single uitgebracht – is misschien de meest swingende song van de plaat en is alleen al om die reden het gedroomde sluitstuk.
Wie zich écht wil onderdompelen in de unieke sfeerschepping, hoort gewoonweg Kunde live te aanschouwen, de magistrale begeleidingsband betovert volgens ons elke aanwezige. Releaseshow in thuishaven Gent is (helaas) pas op 3 april maar dat maakt dat je tegen die tijd alle nummers uit het hoofd kent! Wie niet in Gent geraakt, kan op 8 april terecht in de Roma in Antwerpen. We durven denken dat het lijstje met komende concerten weldra uitbreidt.
