Guus Van den Heuvel, Jarne Vreys (Shorty Jetson And The Lefthands, Zombikini, The Obscure) en Glenn Pelckmans halen hun inspiratie bij bands als Rage Against The Machine, Nirvana en Royal Blood (wij durven er ook een vleugje The Jesus And Mary Chain, Queens Of The Stone Age of Therapy? in horen) maar hoeven dat lang niet meer te doen… De jonge, doch ervaren muzikanten van G.U.S.T. weten inmiddels immers heel goed hoe het moet, beklijvende noise-rock-‘n-roll – of als je wil stonerpostpunk – creëren.
Dit jaar kregen we van het Antwerpse trio de noisy oorwurm Illusion en de bonzende meebruller Demonetized als warmmakers voor hun pas verschenen album Static Underground. Wij kunnen je nu alvast waarschuwen, dat geen enkele ondergrond stand houdt, bij deze alles behalve statische zeven nummers!
Stonerakkoordjes,wat liefelijk getokkel en evenveel liefde wordt bezongen in In Your Eyes. En toch is het allesbehalve een ballade, hoewel de liefde stand houdt ondanks de zware drumslagen, dieptrillende riffs en stoere snaaruithalen. Wat een track! Vol emotie, met een verrassend melodieus gelaagd zangslot!
Wild en lichtjes psychedelisch schopt New Vibration in het rond met kicks van de drums en schurend, vurig gitaargeweld. Een sonische stroomstoot!
In Wave zitten wat meer dubby ritmes verscholen, terwijl Guus zijn zachtere timbre laat horen in de zang. Een muzikaal sobere track, die toch maar weet te treffen, met de juiste woorden en de juiste sfeer. En zo net voorbij de helft van de track hebben de jongens genoeg van dat zachtere sfeertje en sleuren ze het nummer op meer dan voortreffelijke wijze de duisternis in, met repetitieve riffs, mantrisch gezang en pompend drumwerk! Bam. Alsof alle wonden in je gezicht worden opengereten.
Urgent en gejaagd klinkt het verschroeiende Alder’s Field, met scherp, complex gitaarwerk, terwijl G.U.S.T. met Tomorrow bewijst ook voor kippenvelmomenten te kunnen zorgen, en dat zonder enige meligheid.
Laat ons duidelijke taal spreken: G.U.S.T. is méér dan een windvlaag. Als een orkaan die alles beroert, maar niets verwoest van wat ie tegen komt. Dit drietal zet iets krachtigs, enorm kwalitatief neer, in een sterke productie, maar ongepolijst genoeg om heel oprecht te klinken. Esthetische vuiligheid, noemen we het graag.