Wat als je ons vanaf de eerste noot doet denken aan Radiohead? Dan zit je op het juiste spoor, want dat betekent dat je je mag verwachten aan kwalitatieve ingetogen muziek die je raakt. Dat is exact wat Undercurrent, de openingstrack van de ep Why Is This Called Heaven? doet. Ingetogen indietronica die je ontroert door zijn eenvoud, ook al barst het middenin uit in iets melodisch bombastisch.
We hebben het over de Gentse artiest Daniel Perez die in het putje van de zomer zijn eerste ep uitbrengt. Hij heeft het over thema’s als kwetsbaarheid, perceptie en de dunne grens tussen werkelijkheid en verbeelding. Die twijfel hoor je ook op Stars. Deze grootse song begint bij aanvang pretentieloos sober om dan wederom los te barsten. Denk aan het kruispunt waarop Mark Lanegan en Richard Ashcroft elkaar ontmoeten.
Daniel Perez, eigenlijk heet hij gewoon Daniel Vande Voorde, weet je op iedere track bij de emotionele kraag te pakken. Misschien niet al te bijster origineel als het aankomt op het vinden van songtitels, want over een song die Heaven heet en je doet wegdromen is niet lang nagedacht. Maar tegelijkertijd vat deze titel het gevoel van deze shoegaze-achtige pop alles prima samen. Het voelt hemels aan, doet je zweven en brengt je door de mijmerende synths naar oorden waar bands als Slowdive je brengen. Het nummer is trouwens in twee versies te vinden. Als te verwachten ook intiem gebracht met een meer dronerige aanpak.
We hebben geen flauw idee hoe lang deze jongeman – die overigens eerder dit jaar de finale van Lawijtstrijd haalde – bezig is, maar we zijn diep onder de indruk en vooral ondersteboven door de verpletterende schoonheid.