Na een nieuwe, veel te korte nacht springen we op een vlucht van Wenzhou naar Chengdu. Er is ons verteld dat we hier de bekende Sichuan hot pot moeten proberen, dus zo gezegd zo gedaan. De meningen zijn verdeeld, in het bijzonder wanneer er ingewanden op tafel gezet worden slaat vegetariër Kwinten wat groen uit, maar het is in elk geval een ervaring en hot is het zeker. We willen vandaag op tijd gaan slapen, maar dat plan mislukt spectaculair wanneer we langs een bar genaamd Red Door wandelen. Eigenares Linjie verwelkomt ons met open armen, laat ons in haar platencollectie grasduinen en serveert speciale bieren in nog specialere glazen. We nodigen haar uit op onze show de volgende avond. Ze belooft dat ze er zal zijn.
In vergelijking met onze China-tour in 2016 is het tourschema veel meer ontspannen, waardoor we ook wat tijd hebben om de toerist uit te hangen. In de ochtend trekken we op pad om panda-gadgets te kopen en in de namiddag bezoeken we People’s Park. Hoewel het een doordeweekse dinsdag is, is het er bijzonder druk. We zien er een soort van offline-datingmarkt, waar ouders hun kinderen aanprijzen als geschikte huwelijkspartner, en wandelen langs verschillende traditionele zanggroepen die in het park optreden.
De NU Space is een moderne concertzaal in een kunstencentrum met daarnaast ook een galerij en gastenverblijf. De zaal doet qua formaat denken aan de 4AD in Diksmuide en is goed volgelopen. Het publiek ontvangt ons opnieuw met veel enthousiasme. Wanneer we de intro van Jessamine inzetten gaat er een voelbare golf van herkenning door de zaal. Het nummer is hier een post-rock klassieker. Ook Beijing Fury is duidelijk een fan-favorite en bij afsluiter Eyes Closed, Stay Quiet wordt het zinnetje ‘I am scared, but I’ll try’ gretig meegezongen. Na de show maken we opnieuw tijd voor handtekeningen en selfies. De rij staat tot buiten het gebouw. We krijgen opnieuw zelfgemaakte cadeautjes toegestopt en mensen tonen ons gretig foto’s van hun katten. Een jongeman heeft zich voor de gelegenheid uitgedost in kattenthema. Van hem willen wij een foto in plaats van omgekeerd. We hebben vanuit België zoveel mogelijk merchandise meegebracht, maar na twee shows blijkt die zo goed als uitverkocht. Gelukkig kan er lokaal nog wel wat geregeld worden voor de volgende dagen.
Tegen beter weten in beloven we onszelf dat we het vanavond wel kalm houden. Maar wanneer Cecilia, intussen omgedoopt van tourmanager naar tour mommy, ons vertelt dat Linjie op de show was en ervan genoten heeft, maar niet kon blijven om hallo te komen zeggen, beslissen we om nog even langs de Red Door te gaan. Het is op wandelafstand van het hotel en we kunnen toch nog niet slapen door de adrenaline na de show. We zijn aangenaam verrast om vast te stellen dat onze plaat nu bovenaan de collectie van het café ligt en duiken de nacht in op de tonen van Japanse city pop platen. Linjie en barman Spark trakteren ons op een heerlijke porter stout en hun beste dansmoves.