Veel jeugdig volk op de stoep voor Amor. Maar de hordes bleken gekomen voor hiphop-ster Frenna die in De Roma stond, maar ook Amor zou even over half acht mooi vollopen, met alle zitjes bezet, voor de subtiele en sublieme set die One Frame Movement er neerzette, hun jongste album Rakelings presenterend, dat nog maar nét beschikbaar bleek.
De aandachtige lezer wéét dat we een zwak hebben voor One Frame Movement, en al hélemaal sinds het trio ons wist te charmeren en bij ons nekvel grijpen, met hun dromerige en filmische, alsook frivole en virtuose passage in Kalmthout, die bewuste zaterdag in 2023 tijdens de heropstanding van Jazz op de Hei. Toen het trio werd aangekondigd in Amor moésten we er dus gewoon bij zijn. Gelijk hadden we. En velen met ons.
De kennismaking met Rakelings was oorstrelend en inspirerend. Iets meer dan een uur ronduit genieten en je welwillend laten meevoeren in meanderende passages en zachte grooves, met innemend ingenieuze composities, voornamelijk uit de jongste cd dus, maar ook een verkwikkend Waddleskedaddle was ons deel.
Het trio zette in met Salt & Tarnish, een typische, a-typische One Frame Movement-signature-compositie zeg maar. Meanderend en dromerig met subtiele tempo-wisselingen en variaties, zich oorwurmsgewijs al snel in ons gehoor plantend, en zich zo al meteen als een eerste favoriete compositie aandienend. Met het fraaie toetsenwerk van Marijn Claeys en de prompte contrabas van Anton Lambert zachtjes met elkaar duellerend en ook afwisselend het thema spelend, en met potige vinnige percussie van Orlan Ghekiere, die zijn tweede concert met de band speelde dinsdag.
“Jammer genoeg kan Sander De Block niet langer met ons spelen, maar hij deed nog wel mee op de plaat, en we zijn hem heel dankbaar. Ook blij dat we Orlan Ghekiere nu aan boord hebben. Hou hem maar in de gaten, vanavond maken jullie kennis met zijn geluid”, aldus Marijn Claeys.
Claeys had geen woord teveel gezegd, Ghekiere is een aanwinst, met een iets rauwere stijl als diens voorganger en toch perfect in het plaatje passend. Van plaatjes gesproken: we maakten natuurlijk ook kennis met het nieuwe album. Hoe sterk zijn die composities op Rakelings? Voor het eerder genoemde Salt & Tarnish, moet ook titel track Rakelings niet onderdoen, met een bossanova-ritme, spacey keys, wonderlijk pianopartijen, hecht bas en drumwerk en een overdosis sfeer.
Of nog: Temper Returns; een magisch mooie compositie vol melancholie, nostalgie en hoop. Een fruitige blues in jazzmodus, moody en toch ook hups en frivool. Geweldig wat Claeys op die toetsen doet en met een heerlijke bassolo van Lambert.
Niet alle composties uit Rakelings werden genoemd of geduid, maar dat het trio met dit album een wereldplaat uit heeft, mag duidelijk zijn. Rake composities stuk voor stuk, vol spanning en sfeer, en ongelooflijk veel virtuositeit gebracht met grote kunde en spelplezier.
Lyrische melodische thema’s en zalige ritmiek én grooves. En wat een zaligheid wanneer Claeys zijn keyboard als een Hammond deed klinken, in een compositie vol dreiging en spanning, met Claeys die verder elaboreerde op de keys. Een compositie die ons spontaan aan Henri Mancini deed denken, en dat hoeft dan niet noodzakelijkerwijze de soundtrack van The Pink Panther te zijn natuurlijk.
Composities die filmisch gestaag spanning opbouwden, soms ook met de nodige bombast, en machtige subtiele variaties binnen één compositie, en natuurlijk het sublieme samenspel tussen de bandleden. Met de laatste compositie in de set die als een machtige finale: viriel en subtiel, jazzy en behoorlijk groovy, met contrabas en toetsen die zachtjes én hevig duelleerden.
Zalig was zeker ook de afsluiter, de enige bis, waarin behoorlijk wat spanning te voelen was. De achtervolgingsscène in de film dachten we er spontaan zelf bij wanneer het tempo verhoogde of versnelde en de toon dreigender klonk, de piano in galop en sterk pulserende drums.
Perfecte timing ook.
Iets meer dan een uur duurde de set van One Frame Movement. We waren vast niet de enigen in de zaal voor wie het nog een halfuurtje langer mocht duren.
Een geluk dat de nieuwe cd al klaar was, en dus beschikbaar na de show, kwestie van die prachtige muziek ook mee naar huis te kunnen nemen. Al vind je hen ook op de streamingdiensten natuurlijk.
Wedden dat we One Frame Movement binnenkort als headliner zien op Jazz op de Hei, of toch hoog op de affiche, ook op andere jazzfestivals?