Vrijdagavond 9 oktober was buurtkroeg De Frisse Jongen – wat een coole naam! – in Melle maar net groot genoeg om alle belangstellenden iets te bieden wat, met een flinke dosis goede wil, een staanplaats mocht heten. Wie nog op zoek was naar wat rustgevende persoonlijke ruimte, had duidelijk het verkeerde café uitgekozen. Wie voor FRAGMENT kwam, zat dan weer helemaal goed. De Gentse band rond Christophe Scheire had er duidelijk zin in, en dat was ongeveer alles wat nodig was om het kleine café in geen tijd op temperatuur te krijgen.
FRAGMENT is zo’n band die niet voortdurend met de ellebogen hoeft te zwaaien om indruk te maken. Met een stevige portie postpunk, de nodige hoekigheid en een frontman die zich het podium toe-eigent alsof hij er de huur betaalt, bouwde de groep vastberaden aan een set die evenveel energie als overtuiging uitstraalde. Scheire blijft daarbij een fascinerende verschijning: ergens tussen de gedreven podiumbeestigheid van een jonge Iggy Pop en de ongedwongen flair van iemand die allang weet dat rock-’n-roll weinig ingewikkelder moet zijn dan een goede song gekoppeld aan de juiste attitude.
Twee aangename verrassingen tijdens het concert. De eerste heette Blown Away, de debuutsingle van een slordige vijf jaar geleden, die nog eens uit de mottenballen werd gehaald en opnieuw een plekje op de setlist kreeg. Een goede zet: het nummer werd bijzonder goed onthaald en bewees dat sommige songs eenvoudigweg niet (kunnen) verslijten, maar gewoon wachten op het juiste moment om opnieuw toe te slaan.
Verrassing nummer twee was Poor Blokes, een song uit de begindagen die al meer dan vijf jaar stof lag te verzamelen. Na een ingrijpende remake mocht het nummer eindelijk weer de buitenlucht in. Van een schoonmaakbeurt gesproken: dit was geen kwestie van wat spinnenwebben verwijderen en een vers laagje verf aanbrengen, maar van stevig verbouwen en vervolgens met hernieuwde goesting de voordeur openzwieren. Het gaf de song een tweede leven en leverde meteen een moment op waarvoor je achteraf blij bent dat je niet gewoon thuis in de zetel bent blijven zitten.
Dat FRAGMENT zich ook in een bescheiden buurtcafé staande houdt, hoeft eigenlijk niet te verbazen. De band heeft genoeg smoel, songs en podiumervaring om niet afhankelijk te zijn van een indrukwekkende lichtshow of een podium waarop je met een terreinwagen kunt keren. In De Frisse Jongen was alles lekker dichtbij: de muzikanten, het publiek en de energie die tussen beide heen en weer stuiterde. Geen ontsnappingsroutes, geen overbodige franjes. Alleen spetterende livemuziek, op armlengte afstand. Soms volstaat een café dat nét groot genoeg is. En een band die groot genoeg denkt.