Als de naam Alexia D’Hertoge-Martinez nu nog geen belletje doet rinkelen, dan wellicht wel de naam waarmee deze jonge 25-jarige Ninovieter in 2025 furore maakte als Alice Mae. Ze was naar verluidt ijzersterk op Crammerock begin september en in juli al op Rock Werchter tijdens een zogeheten Secret Session. Daar stond ze natuurlijk deels omdat ze met Kaat Van Stralen en Uwase De Nieuwe Lichting van Studio Brussel won. De volgende stap richting totale ontbolstering volgde deze week dus in de AB Club waar ze optrad in een Coke Studio Session.
Frances opende de avond als haar voorprogramma. Deze 21-jarige Waregemse heet voluit Frances Soens en vormt met bassist Victor Devos een singer-songwriter duo. Ze won op 20 december de finale van Sound Track voor Artiesten in de 4AD. En kijk, dikke anderhalve maand later mag ze haar in het Nederlands gezongen repertoire al demonstreren in de AB Club. Bring it on Frances!
Victor is haar broer. Op zich geen vreemde combinatie zo een broer/zus aangelegenheid. Maar dat ze een andere familienaam hebben is minder alledaags. We hoorden Onveranderd en voor het eerste nummer dat ze ooit pende ging ze Hoe Dan Ook zitten. Wie haar toonladders wil volgen moet hoog klimmen en in feite zingt ze wel wat zoals de Nederlandse popsterren dat ook doen, met veel pathos, spannende toonladderwendingen en hoge uithalen in combinatie met een verstilde pianotoets zoals in het nummer erna.
Dit was haar eerste Brusselse show en haar grootste publiek. Een nummer over balans zoeken en dat soms niet vinden liet ons opmerken dat het vooral haar stem en in mindere mate de melodieën zijn die ons inpakten en wie weet met ons ook de West-Vlaamse Sound Track jury. In het publiek riep een andere jury “TOPSONG” en in een ideale wereld heeft de publieksjury altijd gelijk.
Bijzonder is ook haar gevoel voor humor toen broer aan de piano plaatsnam en ze fijntjes meldde dat dit De Laatste was. Om dan toe te voegen “hoewel dit het voorlaatste nummer is dat gewoon de laatste als titel kreeg”. Frances sloot af met pianonummer Waarom en deed niet aan valse noten. Razend benieuwd welke vaart haar carrière zal varen. Singer-songwriters moeten hard knokken maar deze Waregemse lijkt daar klaar voor.
Alice Mae be very young maar het is al bij de opstelling der instrumenten zonneklaar dat ze het meent. Twee gitaristen, een bassist en een drummer zullen haar flankeren en ruggensteunen. En er liggen vijf handdoeken dus er zal zweet vloeien. Producer Mathias Stal op bas, Guillaume Lamont (Rhea) en Bram Van Den Berghe op gitaar en tenslotte drummer Emilio De Temmerman zijn de vier die van Alexia de vijf maken. Het mag inderdaad rocken want de tour heet de Messed Up Grown Up Tour en de bedrukking op t-shirts en petjes liet daar geen twijfel over bestaan.
De Rat Race waar Some Girls door moeten is vaak jachtig en zo begon ook haar set. Lamont was met een paar metalriffs onnodig geforceerd hard aan de start verschenen maar de band bracht perfect uitgevoerde rock in de zuiverste zin van het woord. Bij aanvang miste die perfectie best wat ziel. Alexia was volledig in het zwart gekleed, de rode nagellak uitgezonderd, en met hese stem kreeg ze al in de vijfde minuut alle handen op elkaar. What Happened To You bracht de Alanis Morissette in haar naar boven. Dat het in het midden van de werkweek is, we niet onbeperkt pintjes kunnen drinken en dat de wereld in brand staat, moesten we toch een uurtje proberen negeren vond ze. Gas terugnemen deed ze aansluitend met Push You Away. Dat was het moment waarop ze fel indruk begon te maken.
We konden Letting You Go en zeker The Flame, met de intro-riffs en de bas-drumritmesectie erg smaken. Alexia keek met veel zelfvertrouwen de zaal in en liet de vlam – Flame, ben je mee? – ontbranden na de break. Only The Broken was een ‘gsmlichtjestranendal’ dat velen rondom ons kraakte en dat zal wel voor een stuk gelegen hebben aan de erg krachtig gezongen tekst. We hebben het hier onvoldoende benadrukt, maar Alexia kan een behoorlijk potje zingen. No Doubt about that. Een link leggen met een artiest waarmee ze wel raakvlakken vertoont heet zoiets.
Ondertussen was het al glashelder dat Alice Mae de nieuwe parel aan het festivalzomerfirmament zal worden. Zang, nummers en présence staan nu al in putje winter op punt. Put your Money where your mouth is baby! Eén van de felste rockers vanavond ondersteunde voorgaande voorspelling. Ook heel straf was Pretty Little Misery dat volgde op een headbangfestijn en niet afweek van de pure hardrockvibe die ze al een paar minuten manifest etaleerde. I Made It Out opende aan een lager tempo de finale maar de boodschap was vooral belangrijk voor jeugdhuizen. Het is vaak een harde strijd maar als je in jezelf gelooft kan je de strijd winnen en you will make your way out.
Square One is het eerste hoofdpunt in haar prille carrière want we hoorden vanavond zowat alles van wat later dit jaar op haar debuutplaat zal verschijnen. Ondertussen was ze de zaal in getrokken om vanaf de merchstand solo op piano If I Could Call You op pakkende wijze te brengen. Slotnummer Better Ways was ook de bedankingsronde voor haar band en is uiteraard het nummer waar het voor Alice Mae allemaal begon. Maar het begint nu pas echt. We weten enkel niet hoe hard “her star MAE shine”.
