Bij GASMM voelt de zomer als een eindeloze roadtrip: ramen open, volume hoog, vrienden op de achterbank en nul verplichtingen. De bandleden praten met aanstekelijk enthousiasme over hun favoriete zomerplaten, festivalherinneringen en de Belgische acts die ze deze zomer willen zien. En alsof dat nog niet genoeg is, beloven ze in het najaar ook nog eens nieuwe muziek.
Welke song of welk album roept bij jullie meteen een zomers gevoel op?
Sam: Als song is Electric Feel van MGMT een nummer dat me terugkatapulteert naar mijn zomers als tiener. Als album kies ik My Own Mess van de Australische indie-surfrockers Skegss. Je krijgt er meteen goesting van om op een surfplank of skateboard te springen.
Toon: My Sweet Lord van George Harrison. Je wilt hierdoor direct teruggezogen worden naar een zomerse valavond tijdens de zonsondergang.
Michiel: Als album kies ik Spring ep van Wallows, gewoon klassieke fijne indie/poprock voor tijdens een roadtrip of om te hangen met vrienden.
Wat is volgens jullie de ultieme zomerhit aller tijden?
Sam: The Beach Boys – Wouldn’t It Be Nice, of als het wat moderner mag: Glass Animals – Heat Waves.
Michiel: Summer of ’69 van Bryan Adams. Het is voor mij zo’n iconisch nummer en alles wat erin gezegd wordt, is herkenbaar voor iedereen die in een band zit of ooit een band heeft gehad. Alleen al de vreugde van de zin “I got my first real six-string”.
Toon: Nooit echt over nagedacht, maar nu zou ik voor Walking On A Dream van Empire of the Sun gaan. Morgen kan het weer anders zijn, er zijn er gewoon te veel.
Waar vinden jullie deze zomer het liefst inspiratie: in de stad, aan de kust, in de Ardennen of ergens anders?
Sam: Ergens aan de Middellandse Zee. Na een frisse duik neerploffen in het zand met een frisse pils en uitkijken over het water.
Michiel: Aangezien wij allemaal jeugdbewegingsjongens waren of zijn, vind ik het nog altijd iets hebben om met heel weinig middelen te kamperen in de Ardennen, met een gitaar en een frisse pils rond een vuur.
Zomer en muziek zijn onlosmakelijk verbonden met festivals. Wat betekenen festivals voor jullie?
Sam: Vier dagen weg van alles, in een aparte wereld, samen met je vrienden genieten van goede muziek en feesten! Vooral die losse sfeer en iedereen die blij is. Een mooie gemeenschap waar je je kan uitleven en waar meer kan dan in het dagelijkse leven.
Wat is jullie mooiste, meest memorabele of meest bijzondere festivalmoment tot nu toe?
Sam: Vorige zomer Oasis live gezien in Manchester. Het was met momenten een letterlijke oase van chaos met Bengaals vuur, een regen van bekers en (hopelijk) bier, mensen op schouders… Je bent nog nooit op een concert geweest waar letterlijk iedereen meezingt en elk woord van de nummers kent.
Een beeld dat ik nooit zal vergeten, was tijdens Cigarettes & Alcohol, wanneer iedereen de Poznan doet. Een hele wei die zich met de rug naar het podium keert, de armen om elkaars schouders slaat en vervolgens begint te springen op de gitaarintro. Een kolkende massa tegen de zomerse avondzon in.
Er hing een zalige en soms ontroerende sfeer, waarin ik families en vrienden elkaar zag vastnemen en traantjes over de wangen zag rollen. Een uniek moment.
Michiel: Mijn eerste keer Werchter, dat weet ik nog goed. In 2016, toen ik een jongen van zeventien was. Het jaar met Sir Paul McCartney, Red Hot Chili Peppers, Rammstein, The Offspring en Parov Stelar. Dat jaar was ik zo euforisch dat ik op Camping A1 van de ijzeren schuur sprong in de armen van mijn vrienden. Sinds dat jaar staat er altijd een hek rond die schuur.
Toon: Vorig jaar Mogwai op Pukkelpop. Het was een intense en bewogen dag geweest. Ik had ’s avonds een dipje en besefte niet eens dat ik aan de tent was beland waar iedereen stond te wachten op Mogwai. Ik heb toen twee boomers leren kennen. We hebben samen een sigaretje gerookt en zij hebben mij overtuigd om te blijven voor Mogwai. Die show heeft mij vanbinnen diep geraakt. De sound van die band is fenomenaal. Nadien heb ik een kleine groep mensen leren kennen met wie ik onmiddellijk een klik had en gesprekken voerde die ik nooit eerder had gehad.
Zijn er Belgische artiesten waar jullie deze zomer naar uitkijken op een festival, of acts die volgens jullie absoluut nog op een line-up zouden moeten staan?
Sam: Ik kijk er heel hard naar uit om La Jungle nog eens live te zien! Geschifte Walen die een show brengen waar de schizofrenie vanaf druipt. En tegenwoordig zelfs met een tweede drummer erbij. Benieuwd wat dat gaat geven.
The Haunted Youth met zijn nieuwe album. Vorige zomer op de Lokerse Feesten vond ik dat hij live al grote stappen had gezet ten opzichte van enkele jaren geleden. Benieuwd om dat nu opnieuw mee te maken met het nieuwe werk erbij.
Ook RONKER bracht een geweldige plaat uit en knalt live. Wij zullen er staan op Pukkelpop om hen aan te moedigen!
Toon: Selah Sue, iets wat je misschien niet meteen verwacht. Zij speelt nu met het duo The Gallands. The Gallands zijn vader en zoon en een zeer bekend duo binnen de jazzwereld. Stéphane Galland speelt ongelooflijk goed drums.
En tot slot: wat mogen we van jullie verwachten in het najaar?
We zijn druk bezig met nieuwe muziek en plannen om in het najaar de studio in te duiken. Dus: uitkijken naar onze tweede ep!