Binnenkort verschijnt HYPERLINX, het debuut van OOROUGE. Een zeer avontuurlijke plaat met duizenden stijlen, bezieler Pieter-Jan Rombaut geeft tekst en uitleg bij één van de meest interessante Belgische acts van dit moment.
Waar komt de naam OOROUGE vandaan?
De ‘Eau Rouge van Francorchamps’ is de snelste bocht ter wereld in het Formule 1-circuit. Op hoge snelheid bochten nemen was het juiste uitgangspunt om al mijn verhalen te vertellen.
Binnenkort verschijnt je eerste plaat HYPERLINX. Vertel eens iets over de titel.
Alle nummers draaien om de complexiteit van het leven nadat ik afscheid nam van het traditionele gezinsleven. Natuurlijk zijn er de herkenbare connecties als veertiger met kinderen, ouders en de rest van de familie. Maar de helden van vroeger hebben inmiddels hun eigen gezin en worden onzichtbaar. Centraal staat de zoektocht naar een nieuwe liefde; een weg vol oude verhalen, maar ook kersverse wonden. Dit alles speelt zich af in een tijdperk waarin er een digitale turbo op ons leven staat. Je spreekt je kinderen vaker digitaal dan in het echt, we swipen naar liefde via algoritmes, en we zien het geluk van ons vrienden alleen nog op Instagram. In die overvloed aan informatie schuilt veel leegte en eenzaamheid. Onze analoge connecties zijn digitale hyperlinks geworden. We zijn klikbaar geworden.
OOROUGE is zonder meer je kindje. Hoe en wanneer besloot je om met dit project te beginnen?
Enkele jaren geleden liepen verschillende muzikale projecten op hun einde. Zelf laste ik een sabbatical in, simpelweg omdat ik het niet meer voelde. De inspiratie was op; ik was de weg kwijt. Ik wilde uitdokteren wat nu écht de ideale muziek voor mensen was. Maar na een lange omzwerving langs verschillende stijlen, analyses en diepe gesprekken, kwam ik uiteindelijk weer uit bij de nummers die ik zelf al had liggen. Als artiest, producer en muzikant wilde ik blijven groeien en een serieuze stap voorwaarts zetten. Tegelijkertijd moesten deze nummers worden vastgelegd als een dagboek van een moeilijke periode vol angst, twijfel en eenzaamheid. Door ze uit te brengen, kon ik het gewicht eindelijk van me afschuiven en alles wat me is overkomen een plek geven.
Het is niet alleen je kindje, de teksten zijn vrij persoonlijk. Heb je geen schrik dat je hierin een tikkeltje te ver kan gaan, jezelf te veel blootgeven?
Ik ben geen exhibitionist, maar wel een extravert. Ik kan mijn gevoelens niet verbergen en het doet deugd om ze te delen. Dat is een vloek en een zegen tegelijk. Iedereen worstelt immers met wat Luc De Vos zo mooi ‘het monstertje’ noemde. Hopelijk kunnen anderen wat troost putten uit mijn verhalen. Dat is nu eenmaal de unieke kracht van muziek: het is de taal die alles vertelt wat met gewone woorden zo moeilijk uit te drukken is. Live spelen zie ik dan ook als hét middel om samen te komen en in het hier en nu samen iets echts te beleven.
Opmerkelijk is ook dat OOROUGE niet echt in een vakje past. Ieder nummer heeft wel een andere vibe. Is dat een bewuste keuze?
Deze nummers zijn het resultaat van jarenlang werk en verschillende gemoedstoestanden. Door te experimenteren met andere muziekstijlen is er een set ontstaan waarin zachtheid, gitaren, grooves en elektronica samenkomen. Ik zie die variatie niet als een probleem, maar juist als een opportuniteit. Het is fantastisch om tijdens een optreden tussen verschillende stijlen te kunnen schakelen, dat houdt het gevarieerd en interessant. Er is niets zo saai als een show waarin elk nummer op het vorige lijkt. Vroeger was dat ook helemaal niet zo en waren optredens echter. Wie heeft er eigenlijk ooit bedacht dat je een one-trick pony moet zijn?
Wie zijn eigenlijk de invloeden voor OOROUGE als die er al zijn?
Ik ben een echte muziekfanaat, die vele stijlen smaakt. Op mijn elfde werd ik op zaterdagochtend soms wakker met Led Zeppelin of Rolling Stones. Op mijn twaalfde greep de punk van The Clash, Stiff Little Fingers en Operation Ivy me naar de keel. Onze tweede band Too Hot For Me evolueerde naar een Mano Negra-achtige zweterige funk, r&b en afrobeat met invloeden van Fela Kuti, Motown en de Sexmachines. Ondertussen explodeerde elektronische muziek en ging ik uit op drum-‘n-bass, techno en house op Kozzmozz en I love Techno. Ik heb de gouden tijd van Gent meegemaakt waar de artiesten als paddenstoelen uit de grond schoten en stijlen gemixt werden. Van Das Pop in de Video, Soulwax en 2 Many Deejays in Charlatan, techno en r&b in de Decadance tot en met crust punk, kleine raves en Balkan orkesten in de kraakpanden. Ik draaide elke weekend plaatjes in het Hemelrijk in Sint-Niklaas waar ik alles door de mangel haalde. Heerlijke plaats, fijne tijd met lieve mensen. Ik ben al heel mijn leven verslaafd aan de zoektocht naar goede muziek met hart en ziel. Music was my first love.
OOROUGE is op het podium een band. Wie is wie en hebben zij invloed op de songs van OOROUGE?
Bob De Groot is multi-instrumentalist op bas en synth. Een echte gentleman en creatieve duizendpoot, voor wie geen enkel muzikaal moment te min is. Berend Van Guyse op de drums, een volleerde edgy groove machine met een brede glimlach. Jong, slim en met genoeg street cred actief als tourmanager van Eefje De Visser, Charlotte De Witte en meer. Ten laatste Dominique Wuytack, die met de gitaar de nummers fundeert met een breed klankpalet en oor voor detail. Een echte guitar hero die ik nog ken uit een punkverleden. Allen superfijne, getalenteerde en creatieve kerels met een diepe liefde voor goede muziek.
Bij jou speelt AI wel een vrij belangrijke rol. Leg dat eens uit!
Mijn karakter heeft een grote dualiteit tussen rationaliteit en creativiteit. Ik ben van opleiding ingenieur en enterprise architect omdat ik graag snap hoe alles werkt. Ik wilde als 18 jarige geluidstechnieker worden in een grote studio, maar besliste om een bredere vorming te hebben. Eigenlijk wilde ik naar Gent omdat daar al mijn vrienden heen gingen. Ik heb later een tijd voor de dienst innovatie van VRT gewerkt, waar de impact van technologie op onze samenleving heel voelbaar werd. Het waren wij, die de veranderingen vanuit het technologische ook echt op de kaart probeerden te zetten bij de redacties: nieuwe productietechnieken, gaming, AI, blockchain, web3, metaverse en meer. Ondertussen is de wereld overspoeld door AI en probeer ik hiermee aan de slag te gaan. Wel enkel voor de creatie van beelden die bij de muziek passen en sociale media. De muziek hou ik puur menselijk. Ik moet via de groove en melodie de connectie en het verhaal blijven voelen zonder ruis op de lijn. Daar moeten menselijke gevoelens in de kern zitten.
Voor je plaat ging je in zee met Reinhard Vanbergen. Hoe ben je bij hem terechtgekomen?
Heel simpel… Ik had zelf al een hele goede multitrack. Ik wilde leren hoe ik die beter kon maken en stuurde deze door naar Reinhard. Na een kort gesprek was er een klik om zijn waarde als producer, multi-instrumentalist en leraar toe te voegen. Heel laagdrempelig en organisch. Geen ettelijke uren in een steriele studio instrumenten opnemen met een verveelde technieker, maar eerder een vervolg en update van het creatieve proces dat al aan de gang was.
Heeft Reinhard de sound van je plaat beïnvloed?
Absoluut. We spraken vooraf een aantal grote lijnen af ter verbetering. Zo moest ik mijn eigen stem nog wat vinden; die klonk nu per nummer heel verschillend. Hij coachte me naar meer uniformiteit en authenticiteit. Daarnaast voegde hij allerlei arrangementen en instrumenten toe. We pakten telkens één nummer per dag aan. We dronken eerst een koffie, bespraken wat de song nodig had en gingen samen aan de slag. Er stond daar bijvoorbeeld een saz — een Turkse gitaar— en die voegden we dan toe als stab in de intro van Try To Shine. Op een ander moment verdween hij ineens naar de keuken, om vervolgens terug te komen met een besteklade die de snare op Bar Du Port perfect kon ondersteunen. Dan werd de pedalsteel weer uitgepakt, werkten we wat ideeën uit en puzzelden we door tot het werkte. Die combinatie van pure creativiteit, technische kennis en de snelheid om er meteen iets van te maken, was alsof je een beeldhouwer aan het werk zag. Heel inspirerend. Aan het einde van de dag was zo’n nummer telkens een gigantische stap verder.
Hoe kunnen de mensen een exemplaar van je plaat bestellen?
Je kunt de plaat bestellen via oorouge.com. En als het niet te ver rijden is, kom ik hem deze zomer gewoon persoonlijk bij je afleveren én een koffie drinken. Zo connecten we weer eens in het echt en sprokkel ik meteen nieuwe verhalen. Wees er wel snel bij, want er zijn maar 100 exemplaren gemaakt! Als extraatje verloten we onder iedereen die een plaat koopt ook nog eens één exclusief, akoestisch huiskamerconcert. Omdat het kan. Omdat muziek spelen in het moment de essentie is.
Naar welke plaat ben je nu aan het luisteren?
The Change is Me van Doodseskader heb ik de laatste weken grijs gedraaid. Ongelofelijk vette shit die lekker klinkt en bekt. Oprechte energie met een hoge productievalue. The real deal. Raw feelings. Heel benieuwd om ze live te zien deze zomer. Heel curieus ook hoe ze die plaat gemaakt hebben. Daar wil ik wel iets van leren voor onze volgende.
OOROUGE kun je live zien op:
17/06 – Antwerpen, Café Cabron