Op 15 november kun je in Muziekcentrum Goedleven in Gent iets unieks meemaken. Iets van “De eerste keer dat ik hen zag, was daar!” We hebben het over de Gentse Gentle Orbit. Ondertussen al bejubeld door Stijn Meuris en dus op 15 november voor de allereerste keer op het podium.
Hoe is Gentle Orbit ontstaan?
Gentle Orbit is vorig jaar rond de zomer in Gent ontstaan, eigenlijk met mensen waarmee ik (Nick) vroeger al samen muziek maakte. Dus we zijn al vrij goede vrienden. Marc, onze toetsenist, ken ik al heel lang. Dat gaat terug tot 2008, toen we samen in Friends of Paul speelden. We hebben toen mooie shows gedaan, onder andere in de Botanique, maar die opnamen hebben nooit de streamingdiensten gehaald. Met Stijn speelde ik ook al in een band, maar door persoonlijke omstandigheden heeft dat jammer genoeg nooit het licht gezien. Op een bepaald moment hebben we gezegd: waarom proberen we het niet nog een keer? Ik dacht meteen aan Marc voor keys. Stijn kende Jesse (onze drummer, die ook bij If Anything Happens To The Cat speelt) en Stefanie hebben we via een oproep op de socials gevonden. Voilà, zo stonden we met vijf in het repetitielokaal.
Hoe zou je jullie sound omschrijven?
Ik zou het lo-fi poprock noemen met een twist. Een sound die wat vintage klinkt, die ademt en leeft, eerder dan alles zo vol en glad mogelijk te maken. Daar hebben we in de studio dit jaar trouwens een stevige discussie over gehad. Onze producer had de nummers eerst heel modern geproducet: een volle, warme sound, zoals de meeste radio’s dat vandaag verwachten. Daar hebben we als band ons veto tegen gegeven. We wilden iets luchtigers, met meer ruimte. Als referentie hebben we hem Wrong van Novastar doorgegeven: zo’n sound zoeken we ongeveer. En voor de rest past het niet helemaal in één hokje. We luisteren met vijf naar heel verschillende muziek, van jazz tot metal en alles ertussen, en dat hoor je.
Grappig en geniaal, maar jullie hebben twee singles uit en die gaan elk een andere richting uit. Alles kan bij Gentle Orbit?
Klopt, en dat is ook bewust zo. We zijn allemaal heel diverse mensen die naar heel verschillende genres luisteren, dus we willen ons niet in één kotje steken. Ik heb zelf alle 27 platen van King Gizzard & The Lizard Wizard op vinyl, en die gaan ook alle genres uit. Dat zegt misschien genoeg. Ik besef dat dat voor sommige luisteraars even wennen kan zijn. Maar langs de andere kant hoop ik dat het net een bredere groep mensen aanspreekt. Wie Eat Sleep Repeat goed vindt, ontdekt met Worth The Wave een andere kant van ons, en omgekeerd. Die vrijheid willen we gewoon houden.
De singles lijken gesofistikeerd en toch experimenteren jullie graag. Leg uit!
Dat zijn eigenlijk twee kanten van dezelfde band. Op plaat werken we de nummers zorgvuldig uit, samen met Jonas Detavernier: een fenomenale gitarist, maar ook een topproducer. We hebben bij hem thuis in de studio opgenomen. Hij komt af en toe naar een preproductiesessie en kijkt dan met frisse ogen naar nummers waar wij al weken of maanden aan werken. Die blik van buitenaf, met al zijn achtergrondkennis, is enorm waardevol. Live laten we de teugels net los. In onze nummers zitten veel improvisatiestukken die je op plaat waarschijnlijk niet zult horen, maar op het podium wel. Een van onze grote voorbeelden is King Gizzard & The Lizard Wizard: bij hen is elke set een volledig aparte ervaring. Zoiets willen wij ook creëren. En de twee singles zijn eigenlijk nog braaf. Live komen er nummers bij waar toch wel wat meer gewaagds in zit.
De muziek klinkt enorm gelaagd. Hoe belangrijk is dat aspect?
Heel belangrijk. Neem Wrong van Novastar: dat nummer kun je beu gehoord zijn, en toch ontdek je er elke keer iets nieuws in, net door die gelaagdheid. Dat is ook wat we in onze eigen muziek zoeken. Met vijf mensen die elk hun eigen bagage meebrengen, groeit een nummer ook vanzelf in lagen. Iemand brengt een idee binnen, Marc legt er een toetsenpartij onder, Stijn een gitaarpartij, Jesse en ik een groove. Daarna zet Stefanie er haar stem op, en zo bouwen we verder. Tegelijk letten we er wel op dat het blijft ademen. Gelaagd betekent voor ons niet volgepropt: elke laag moet iets toevoegen en er moet ruimte blijven. Zet het een keer op met een koptelefoon, dan hoor je wat ik bedoel.
De muziek klinkt dromerig, is het een manier om aan deze wereld te ontsnappen of net niet?
Eigenlijk net niet. Iedereen wil natuurlijk soms wat weg van het dagdagelijkse, maar voor ons gaat het vooral over vrijheid, niet over escapisme. Neem Eat Sleep Repeat: dat nummer gaat over de dagelijkse sleur en hoe geruststellend die soms kan zijn. Dat is geen vlucht, dat is net omarmen wat er is, met een positieve en chille vibe. En die vrijheid voel je ook bij ons in het repetitielokaal: er staat geen rem op, we doen gewoon waar we zin in hebben. Dat is ook letterlijk de richting die we als band uit willen.
Komt er een ep aan?
Dat is alvast het plan. Volgend jaar gaan we sowieso terug de studio in om nog twee à drie nummers op te nemen, en die willen we samen met de singles bundelen tot een ep. De timing moeten we nog met iedereen bekijken, dus een datum kan ik nog niet geven. Maar we willen het ook niet te hard nemen. We laten het liever op een natuurlijke manier groeien, zonder er te veel druk op te zetten, want dat is ook niet goed voor je nummers. We gaan zien waar we zin in hebben en welke kansen er op ons pad komen.
De nieuwste single werd pardoes (of net niet) de lucht ingeprezen door Stijn Meuris. Dat doet wat met een mens?
Allee, dat doet zeker iets, ja. Als iemand met zo’n staat van dienst in de Belgische muziek de tijd neemt om naar je nummer te luisteren en er dan nog iets moois over zegt, dan sta je daar toch even bij stil. Voor een jonge band die alles zelf doet, is dat goud waard. Het is een mooie bevestiging dat we op de goede weg zitten, en een extra duwtje om met volle goesting verder te werken richting de ep. Dus ook langs deze weg: dikke merci, Stijn.
Jullie spelen op 15 november in Muziekcentrum Goedleven. Waarom moeten de mensen komen?
Omdat het onze allereerste show is, en meteen ook de releaseshow van Worth The Wave. Daar wil je bij geweest zijn. Het is op zondagavond 15 november in zaal Goedleven in Oostakker, met twee topbands op de affiche. Rond acht uur trapt C’est Ça de avond af, een toffe Gentse band met wat leuke U2-vibes. Die live zien is altijd genieten, van begin tot einde. Rond negen uur klimmen wij het podium op, en we gaan ervoor zorgen dat het een heel mooie rest van de avond wordt. Verwacht niet gewoon deze nummers één op één als de opnames. Er zal gejamd worden, we gaan veel mensen verrassen met een heel divers setlijstje, en er zitten nummers in die een pak gewaagder zijn dan de singles. Dus kom zeker langs, de eerste keer is er maar één keer.
Naar welke plaat ben je nu aan het luisteren?
Your Perfect Real Life van Improvement Movement, voor mij gewoon een van de beste bands op de planeet op dit moment. Wat me zo pakt, is hoe divers die plaat is. Elk nummer gaat een andere kant op, en toch klinkt het altijd als één band. Daarnaast zijn het fantastische muzikanten, je hoort dat ze naar elkaar luisteren. En dan is er nog die samenzang. Voor mij zijn ze eigenlijk de Crosby, Stills, Nash & Young van vandaag: dezelfde warmte in de harmonieën, maar met een heel eigentijdse sound.