Een Duitser en een Amerikaan, waarbij de Duitser (Durand) al heel wat jaartjes op de blaasteller heeft en een relatief jonkie (dat de eer heeft om met de man die eerder onder meer werkte met Amelia Cuni, David Behrman, Catherine Christer Hennix en Arnold Dreyblatt bij te staan in een duodrone, het is enerzijds gedurfd maar anderzijds ook heel logisch, zeker gezien vanuit het standpunt van Durand, voor wie nieuwe uitdagingen altijd welkom zijn.
Durand is al actief sinds de jaren ’70. Hij begon als saxofonist, leerde bij, studeerde Indische en Perzische fluit waarna hij verkoos om zelf zijn blaasinstrumenten te ontwerpen om ze te laten voldoen aan de intonaties, klankwaardes, mogelijkheden tot dronen, helemaal naar zijn eigen hand te zetten.
Krausbauer is inmiddels ook al drie decennia actief en al maakt hij heden ten dage niet meer zoveel muziek, de bredere schone kunsten spreken hem meer aan, het aanbod om als violist met Durand samen te werken, kon hij niet weerstaan.
Black Seraphim is het een half uur durende resultaat van deze samenwerking, en het moet gezegd, het is een prima voorbeeld hoe binnen het dronewereldje nog steeds ruimte is om experimenteel en interessant bezig te zijn. Eigenzinnig en eigenwijs doet het duo het namelijk op zijn eigen manier, zonder rekening te houden met genregenoten.
Beiden zijn al decennia actief met wat ze zelf een oerdrone noemen, waarbij elektroakoestische instrumenten, lang aangehouden tonen, alternatieve manieren om hun instrumenten te stemmen en het werken richting de ultieme trance centraal staan. Wat ons betreft is dat met dit werk zeker gelukt. Een half uurtje dronetrippen voor gevorderden.
