Met zijn zessen zijn ze, de band Summer Of Hate die afkomstig is uit Porto, Portugal. Met Blood & Honey hebben ze eindelijk een opvolger klaar voor hun debuut Love Is Dead! Long Live Love (2022).
Het sextet brengt een eerder experimentele vorm van shoegaze en bewijst dat er met dat genre nog steeds heel wat interessante dingen kunnen worden gedaan. Summer Of Hate speelt dan ook geen standaard shoegaze maar mengt er allerlei andere genres doorheen waardoor ze soms helemaal van het shoegazepad afdwalen richting psychedelisch aandoende avantpop met een paar hoekjes af.
Dit album is dan ook eerder een eclectisch aandoende plaat waarbij elk nummer een entiteit op zichzelf is en een andere kant uit gaat dan het nummer ervoor of erna. Dat wordt nog extra in de verf gezet door de zang van Laura Calado die het keurslijf dat shoegaze kan zijn, helemaal van zich heeft afgeschud.
Zeven nummers staan er op de plaat waarop invloeden terug zijn te horen uit de gothic hoek, postpunk, melodische jaren 1960 pop, folk uit het Midden-Oosten en wat jengelrock. Het lijkt een vreemde combinatie maar het werkt wel.
Bij een eerste beluistering lijkt het namelijk alsof er verschillende bands op de plaat staan maar het is er maar eentje: Summer Of Hate.
Door de diversiteit zal het allicht niet zo evident zijn om een groot publiek aan te spreken dat liever eenheidsworst wil horen. Wie echter ietwat moeite doet zal al snel moeten toegeven dat deze band een toekomst heeft, eentje waarbij ze heel wat harten zullen veroveren. Het wordt dan ook tijd dat ze eens andere contreien opzoeken dan het Iberische schiereiland. Hop, de bus op en kom ook ons maar eens live overtuigen dat het bij de band helemaal snor zit.
