Punk en rock-‘n-roll recht van bij de Noorderburen, specifieker Amsterdam. Het land waar ze spreken over een bank en wij over een zetel, terwijl het ook een fauteuil, een sofa of een zitbank kan zijn. Een hangplek. Een plek waar Savage Beat ons wild om de oren slaat met een portie energieke deuntjes die bol staan van oi, jaren 1970 punk en snoeiharde rock.
Tien nummers staan er op Bright Lights, Tall Shadows waar geen moment wordt ingelast om gas terug te nemen. Knallen moet en zal het. Zanger Marko Petrovic heeft daarenboven een prima stem die perfect past bij de speedy punk die wordt gebracht.
Sinds 2016 timmert de band aan de weg en met deze nieuwe worp gaan ze ongetwijfeld nog meer zieltjes overtuigen van hun kunnen. Bijna elk nummer bevat een aanstekelijke riff en ook tekstgewijs zit het wel snor. Meezingers zijn het bij momenten, aangevuld met hun eigen koortjes. We zien ze zo al een show doen in een klein zaaltje alwaar het bier rijkelijk vloeit en er zo nu en dan een kwak bier de lucht in vliegt richting band. Het kan, want het is geen wielrennen natuurlijk.
Het is als het ware streetpunk, zelf gebruikt de band de term streetboogie, met een FY-attitude zoals indertijd Dead Boys dat ook al deden. De deuntjes die we hier aanhoren vanuit onze luie zetel, doen ons trouwens over heel de lijn aan die band denken en dat is zowaar een mooi compliment.
Geef er maar een lap op zoals we hier zeggen, geef nog een rondje, ram nog een paar nummers uit de instrumenten en lig dan uitgeteld ergens in het zaaltje te bekomen terwijl het publiek nageniet. We zien het zo gebeuren met dit stel aanstekelijke punknummers.
