Uit Straatsburg komt het trio Hermetic Delight dat met Vagabond Melodies nog maar toe is aan zijn derde langspeler in de meer dan vijftien jaar dat de band aan de weg timmert.
Op het gemak allemaal dus, maar dat is niet erg. Alleen is het dan wel een hels karwei om enige naamsbekendheid te verwerven natuurlijk. De meesten die de vorige plaat, F.A.Cult uit 2020 toentertijd beluisterden, zijn de naam van de band wellicht al lang en breed weer vergeten, zoals wijzelf trouwens.
Nochtans is het best wel een leuke band die mooie popliedjes componeert en de zang van Zeynep Kaya is echt wel prima te noemen. Het klinkt bij momenten als een springerige versie van bandjes als Young Marble Giants, Weekend of Thick Pigeon. Opgewekter ook, meer uitnodigend tot wat rondhossen dan ingetogen het muurbloempje uit te hangen.
Negen nummers staan er op de plaat waarbij het drumwerk van Delphine Padilla een motorik drive kent die de popliedjes een extra dimensie mee geven. Gitaar en bas zijn dan weer het werk van Atef Aouadhi. Turkse roots dus bij een deel van de leden, vandaar ook een nummer als Ankara Punk, dat in 2024 als digitale single werd uitgebracht en nu ook op dit album is terug te vinden.
Het is die exotisch aandoende touch die van de nummers net niet doorsnee pop maken, en dat aangevuld met een stem die zowaar bij een label als 4AD kan thuis komen die deze plaat doet uitstijgen boven de middelmaat.
