We hadden Here Be Draken al eens geprobeerd, digitaal, via Bandcamp. We waren er nog niet uit wat we ervan vonden. Het is niet alles, dat digitaal luisteren naar de lapterop of geen idee welke manieren nog. We zijn daar te jong voor en hebben liever dat we een fysieke cd in onze handen hebben die dan gewoon in de cd-speler kan en het geluid door de boxen kan knallen.
Een wereld van verschil maakt het bij een band als Draken. De impact van hun sound is namelijk een stuk bevredigender. Uiteraard is Draken niet bestemd voor teerhartige zieltjes die liever wat singersongzeikers horen kwelen over hun kanarie die aan kruisbestuiving doet met een salamander. Het trio uit Oslo brengt namelijk een redelijk eigenwijze mengeling van heavy metal, hardrock en tout court heavy rock zonder te verzanden in eindeloze solo’s.
True Norwegian Hard Rock, ietwat de draak stekend met de blackmetalpuristen die altijd trueer dan true willen zijn. Draken komt uit Oslo dus ze kunnen het weten. Groot voordeel tegenover veel gelijkaardige bands zijn de stemmen van bassist Hallvard Gaardløs (ook Spidergawd) en gitarist Even Helte Hermansen (ook onder meer Red Kite en Slow Motion Orchestra). Die passen namelijk als gegoten bij de muziek van de band. Hun mix van heavy rock met invloeden van Entombed en High On Fire werkt ons inziens net daardoor meer dan prima.
Onze tenen dansen mee in plaats van te krullen en de strakke drumpartijen van André Drage Haraldsen, die eigenlijk eerder uit de fusion en jazzhoek komt. Misschien is zijn spel net daarom zo lekker groovy en dat past dan weer bij wat de snarenrukkers brengen.
Probeer Of Demise And Men, een nummer vol heerlijke riffs en een power dat de brokken in het rond vliegen. Alleen jammer van de twee afsluitende nummers, die als een tang op een varken slaan. Endtyme is een flauwe ballad en Shit Show een flauw afkooksel van Queens Of The Stone Age. Negen op elf, dat valt binnen het genre zeer goed mee.
