Bestaat er zoiets als genoeg krijgen van de muziek van Dead Neanderthals? We vermoeden van niet. Wij krijgen er alvast nooit genoeg van. Om de trouwe luisteraar te belonen deden ze ook op oudejaarsavond wat ze al jaren doen: een nieuw album op hun bandcamppagina plaatsen dat enkel en alleen digitaal verschijnt en als een cadeautje kan tellen, want het is name your price, wat bij de meesten een nul betekent.
Niet dat de uitermate productieve band uit Nijmegen er iets om geeft. Otto Kokke en René Aquarius zitten steevast boordevol ideeën, zodat het soms wel goed uitkomt om zo nu en dan iets online te zetten zonder fysieke evenknie, om overdaad te vermijden.
Evocations is eigenlijk de tegenhanger van het wel op vinyl verschenen Incantations dat bij het gerenommeerde Utech uitkwam afgelopen november. Meer drones dus, maar dan anders dan wat de meeste dronemeesters doen. Het zijn twee lange stukken geworden die helemaal in de lijn liggen van hun tegenhanger. Minderwaardig aan de stukken op Incantations zijn ze zeker niet. Net even anders en niet helemaal binnen het kader van het album passend en wellicht ook gewoon te duur in deze tijden om er meteen een dubbelalbum van te maken op vinyl. Gezien de grote spelers liever in grote oplages nog maar eens dezelfde oude troep willen uitbrengen wordt het voor de kleintjes sowieso alsmaar moeilijker om betaalbaar vinyl uit te brengen. Dan maar een enkele plaat en een addendum, waarom niet, nu Latijn plots zelfs in niet De Wever-middens plots weer helemaal calidum is.
Omdat het duo vond dat het dit jaar op oudejaar je dát niet was, besloten ze om – voor het eerst – hun fanbasis op de eerste dag van het jaar 2026 een presentje te geven middels DemoMMXXV.
Drie korte nummers, dat was al even geleden, die opnieuw een andere richting uitgaan. Dead Neanderthals is dan ook als een slang die op gezette tijden vervelt naar weer iets anders. Geen drones maar gebalde songs die de fascinatie van drummer René Aquarius met extreme metal verenigen met het minimalisme van Otto Kokke die zoals gewoonlijk zich beperkt tot een paar efficiënte noten. Het zijn nog maar aanzetten die nog wat schaafsel nodig hebben tot ze helemaal zijn uitgekristalliseerd maar nu sowieso al zeer veelbelovend klinken en ons reikhalzend doen uitzien naar wat het duo er van zal maken. Verrassend zoals altijd, zoals we deze band al kennen sinds het prille begin in 2011.
