Mogen we voor één keer beginnen met iets te zeggen over een platenlabel in plaats van de artiest? Doen we en mogen we, want muzikanten hebben labels nodig en vice versa. Sinds kort is ons land een label rijker, Thorn In My Side Recordings is de naam en als je dat bekend in de oren klinkt dan heb je helemaal gelijk, want dit zijn dezelfde mensen van het gelijknamige festival. Hiermee komen we meteen uit bij de essentie van wat ze brengen: indie in de ruimste zin van het woord.
Naast werk van Bonfire Lakes en wonderkind RAMAN. is er ook het nieuwe album van Wouter Thijssen. Zeven jaar na zijn debuut – soms kan het lang duren – is Wouter er met de opvolger: Broer. Een titel die je heel letterlijk mag nemen, want het gaat inderdaad over zijn broer Wille. Een punk in hart en nieren en in alle betekenissen van het woord met soms een destructief kantje. Het contrast met Wouter kon niet groter, want die zocht zijn heil in dromen. En toch, hoe groot de tegenstellingen ook, hadden de twee een band.
Wondermooie Rotzooi is de tweede single en staat mijlenver weg van alle punk. Nederlandstalig, zo kennen we Wouter Thijssen, maar wel glampop gebracht met de heerlijke nonchalance van Suede of dichter bij huis, Dexelle. Poppy? Jazeker! Maar wie zei ooit dat poppy slecht was?