Speedözer laste even een pauze in. Hadden ze er nog zin in, of niet? Zin dus want ze kunnen het niet laten. Na een show in de Pit’s onder een andere naam, zie dat iemand het zou door hebben :-), was het al zeer duidelijk: het is nog verre van einde verhaal voor dit trio dat al jarenlang in elk kot waar ze spelen een grondverzakking veroorzaakt.
We zagen ze vroeger meermaals aan het werk en steevast was het genieten. Hoe het trio zich elke keer wist te smijten, doorweekt van het zweet door de snelheid waarmee ze spelen, drummer en brulboei Nico voorop, het was straf. Na een lange rustperiode is het simpel: Speedözer is terug, in originele bezetting, en viert dat met veel shows en een kersverse single. Inderdaad, zo’n klein rond zwart ding waarvan het niet altijd duidelijk is op welke toeren het hoort te worden afgespeeld, zeker als die labelbazen het er al dan niet bewust niet op vermelden.
Gelukkig kennen we onze pappenheimers en kunnen we zonder verpinken en foutief toerental genieten van publiekslieveling Die Motherfucker, het openingsnummer van het kwartet liedekens die op de 7′ prijken. Twee noten hebben ze gespeeld en we zijn al helemaal mee, horen ze als het ware het nummer live brengen, het zweet loopt van de smoelen en de muren en het geestrijk vocht vloeit blauwelijk. We zien meteen een stel mee wiegende voeten en kopjes in het huishouden. Hoe zou dat komen? Kan niet anders met een instant hit als dit nummer. En dan volgen er nog drie krakers waarbij we geen seconde stil kunnen zitten. Scapegoat iemand? Wreck It, Owe you Nothing, het zijn typische nummers voor deze band maar zo onweerstaanbaar dat ze quasi onmiddellijk in ons brein blijven hangen.
Hardcorepunk van de bovenste plank is dit zoals we eigenlijk altijd van Speedözer krijgen voorgeschoteld. Zijn wij blij dat ze er het bijltje niet definitief bij hebben neer gegooid. Dat ze ze maar nog lang mogen mogen en muziekjes maken zoals op deze single. We waren fan en blijven het.