Iemand zin in minimalistische synthpunk met kouwe kak? Streken zijn het, van Rich Kids On Steroids. Ze moeten de reputatie van hun bandnaam ergens mee waarmaken natuurlijk! En met die uitspraak komen we naadloos bij de titel van hun nieuwe single: She’s So Cynical.
Het Gentse synthpoppunkduo is terug, na hun debuutep uit 2024. Ze vroegen niemand om hulp en hebben nog steeds geen enkel excuus, maar laat ons duidelijk zijn: Arlo Niks (zang) en Barry von Bütenthal (synths) zetten hier opnieuw iets bijzonders neer. Of dat hun echte namen zijn, betwijfelen we. Een goed alias zou wel eens een vossenstreek kunnen zijn, want als we goed luisteren én ook naar dat prachtige popartwork kijken dat er bij hoort, gaat er wel ergens een The Sonic Redemption-belletje rinkelen!
She’s So Cynical is een track die volgens hen klinkt als een teleurgestelde handdruk op een netwerkevenement: “Het gaat over een vrouw die Sun Tzu citeert op feestjes, Machiavelli aanhaalt als gesprekspartner en haar principes wisselt zoals anderen van jas. Pragmatisch? Fanatiek? Radicaal? Tactisch? Ja. Allemaal tegelijk. En met overtuiging”, legt het duo uit. “Het is een ode aan het opportunisme. Aan het soort mens dat nooit van mening verandert maar ‘evolueert’. Die niet van een zinkend schip springt maar ‘herpositioneert’. En die oude vrienden niet dumpt maar ‘decommissioneert’. We kennen ze allemaal. We zijn ze misschien zelf een beetje.”
“She’s got a gift,
you see,
a truly special skill
and call it force of will.”
Kritisch naar de ander, zonder de spiegel voor de maatschappij of het eigen gezicht weg te duwen. Zo hebben we het graag. Warm cynisme in een synthpopnummer, dat ergens een minimale kilte in zich draagt, maar tegelijk een flinke portie speelsheid. Om de ironie door te trekken, hoor je dat ook in de vocals, waarbij de rauwe spoken words, pulserende boosts krijgen. De ene keer fluisterend, dan weer geflankeerd met uitdagende, vrouwelijke zang. Opwindend, spannende synthpop, die een vuil kantje heeft! Wij zijn meteen verkocht voor deze lawaaierige synthpop met het eigenzinnige punky kantje. En dat is niét cynisch bedoeld.