Het eerst wat we dachten toen we de titel van de nieuwste single van Paulette Verlée zagen was: “Tiens, hebben we die niet al eens ergens anders gezien?” En jawel, het is een van de vele mooie, depri-nummers waarmee Billie Eilish de weltschmertz van Gen Z weet te verklanken. Een typisch Eilish-nummer dus, enkel met stem en piano. Verlée haalt daar nu ook de stem vanaf en kleedt zo het al schaars geklede nummer helemaal uit.
Voegt het weglaten van de stem iets toe aan het nummer? Ja en nee, zonder stem en tekst komt de melodie wat meer in de schijnwerpers te staan, wat de luisteraar ook meer vrijheid geeft om zelf invulling te geven aan de betekenis van het nummer. Langs de andere kant is het wel de stem en de tekst die zorgen voor de emotionele mokerslag die When The Party’s Over toch wel is.
Verlée blijft qua melodie dichtbij het origineel maar voegt diepte toe met de linkerhand. Ze laat zo harmonieën ontstaan die een subtiele gelaagdheid creëren die de originele pianolijn ontbeert, maar daar wordt opgevangen door Eilish’ stem. Kortom, Paulette Verlée eigent zich het nummer op subtiele wijze toe zonder dat ze ons jazz-gewijs alle hoeken van de kamer wil laten zien. Het kernwoord is hierbij ongetwijfeld ‘subtiel’.
Facebook – Instagram – Spotify