Sommige songs zijn te eigenzinnig om ooit echt te verdwijnen. Ze nestelen zich ergens diep in het collectieve geheugen en wachten geduldig op een nieuwe generatie die ze opnieuw laat vonken. Met Touch Me duikt Parkaparaplu in het muzikale œuvre van T.C. Matic. Emma Rotsaert en Geert Vanbever halen daarvoor een song boven uit L’Apache (1982), het tweede album van de legendarische Belgische band rond Arno Hintjens.
Parkaparaplu kiest niet zomaar voor een willekeurige klassieker, maar voor een van die nummers waarin de onvoorspelbare energie en de weerbarstige eigenzinnigheid van TC Matic mooi samenkomen. Het is een eerbetoon aan een cultband die zich nooit veel aantrok van muzikale conventies en die met haar explosieve mengeling van rock, new wave en avant-garde een onuitwisbare stempel drukte op de Belgische muziekgeschiedenis.
Met Touch Me zet Parkaparaplu de eerste stap in een ruimer eerbetoon aan TC Matic. Uitdagend als altijd klinken Rotsaerts spoken words – very girly, my dear! – waarop Van Bever een spannend muzikaal antwoord biedt. Onder de toepasselijke titel Bye Bye Till the Next Time grasduinen Rotsaert en Vanbever door het meest explosieve materiaal uit de eerste drie albums: TC Matic (1981), L’Apache (1982) en Choco (1983).
Eerder verschenen al de singles Liefde Is Dood en Donderdag Volle Maan. Later volgt nog Mummy, waarna de nummers samen op hun ep Mummy zullen verschijnen. Die wordt volgend voorjaar uitgebracht op 10-inch-vinyl. Een ode aan TC Matic, met de nodige elektrische hoogspanning.
Op 14 november krijgt het eerbetoon ook een livepremière in Cultuurcentrum Achterolmen in Maaseik. Daar brengen Emma Rotsaert, Geert Vanbever en hun muzikale kompanen Bye Bye Till the Next Time voor het eerst op het podium. T.C. Matic mag dan al lang geschiedenis geschreven hebben, Parkaparaplu geeft die muzikale erfenis alvast een nieuwe gelegenheid om te vonken.