Zin in een verhaaltje over een trampoline? De bedenkster van dienst is Louise Desmet. Voor haar is het speeltuig een metafoor voor het krijgen van nieuwe kansen of hoe je ze voor jezelf kan creëren.
Louise had geen gemakkelijke jeugd. Met zichzelf worstelen en ook de dolle manier waarop de wereld draait, speelde niet in haar voordeel. In haar tuin stond een trampoline die letterlijk en figuurlijk de plaats werd waarin gewichtloosheid, de adem, de dag en de nacht samenkwamen. Een plek waar dromen mochten bestaan en ook al bleven de tranen komen, was de trampoline de plaats waar de horizon haar bleef ontmoeten. De trampoline was de plaats waar je Louise vond toen ze super gelukkig was, maar ook waar ze de heftigste groeipijnen onderging. Een verhaal van vallen en opstaan.
De trampoline nam zo’n belangrijke plaats in Louise’s leven dat ze besloot om er haar eerste solosingle over te schrijven.
Louise – mocht het belletje niet meteen rinkelen – was één van de drijvende krachten achter Galan Galan. We schrijven het bewust in de verleden tijd, want voorlopig is het nog niet duidelijk hoe het nu verder moet met Galan Galan. Maar Louise weet wel hoe ze door het leven wil als Lou Rain, want na lang aarzelen is dit haar nieuwste muzikale missie geworden. Het resultaat – ook al moet je een muzikale wending niet beoordelen op één song – is sprookjesachtige, fragiele pop met een licht verteerbaar theatraal kantje. Een beetje zoals die trampoline dus…